Urodlin trójłatkowy 'Susquehanna' Asimina triloba 'Susquehanna'

Opis szczegółowy produktu

Asymina trójklapowa 'Susquehanna' - gatunek owocowy z rodziny flaszowcowatych, naturalnie rosnący w podszycie wilgotnych lasów i wzdłuż cieków wodnych wschodniej Ameryki Północnej. Odmiana 'Susquehanna'® należy do grupy odmian wyhodowanych przez amerykańskiego hodowcę Neala Petersona i w testach jest ceniona za wyrazisty smak i wysoki udział jadalnego miąższu. Drzewo tworzy bardziej wyprostowaną koronę, w dorosłości zazwyczaj osiąga około 4–5 m wysokości i 3–4 m szerokości, liście są duże, eliptyczne, latem zielone, a jesienią przebarwiają się na żółto. Kwiaty pojawiają się w kwietniu do maja, mają ciemnopurpurowo-brązowy odcień i średnicę około 4–5 cm. Owoce dojrzewają od września do października, są zazwyczaj bardzo duże, często 250–450 g, z grubszą skórką i mniejszą ilością nasion. Miąższ jest bardziej zwarty, „maślany”, żółto-pomarańczowy, słodki i intensywnie aromatyczny, w kuchni znajduje zastosowanie w kremach, lodach, do ciast i do smoothie. Nasiona ani skórka nie są spożywane. Staje się płodna w 3-4 roku.

Uprawa: Wymaga ciepłego mikroklimatu, pełnego słońca i osłonięcia od wiatru, gdzie nie jest narażona na zimne wiatry i późne przymrozki. Młode rośliny w naszych warunkach lepiej znoszą pierwsze 2-3 lata w lekkim półcieniu, ponieważ wiosenne słońce i wiatr mogą wysuszać liście i bryłę korzeniową. Wskazane jest stanowisko osłonięte przy ścianie lub w zaciszu krzewów, z mulczem zapewniającym stabilną wilgotność i temperaturę gleby. Gleba powinna być głęboka, próchniczna i żyzna, równomiernie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna; w ciężkich glinach przyda się drenaż. Zalecane pH to lekko kwaśne do neutralnego, około 5,5-7,0. Sadzenie najczęściej odbywa się wiosną (marzec-maj) lub na początku jesieni (wrzesień-październik). Podlewanie jest kluczowe po posadzeniu i w okresach suszy; gatunek jest raczej wrażliwy na przesuszenie, ale nadmierne nawodnienie zwiększa ryzyko gnicia korzeni. W pierwszych sezonach zaleca się regularne sprawdzanie wilgotności, ponieważ delikatniejsze korzenie młodych roślin reagują na przesuszenie szybciej niż u dojrzałych drzew. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną kompostem lub zbilansowanym nawozem do drzew owocowych. Cięcie ogranicza się do formowania wychowawczego i przerzedzania korony. Ściółka z liści lub zrębków stabilizuje wilgotność i zimą chroni korzenie; w przypadku młodych nasadzeń zalecana jest grubsza warstwa i ochrona pnia przed zgryzaniem. Kwitnienie następuje zazwyczaj pod koniec kwietnia do maja, zbiory w zależności od odmiany i lokalizacji od września do października, owoce zbiera się po zmiękczeniu. Mrozoodporność dojrzałych roślin podawana jest na około -25°C, młode nasadzenia docenią pierwsze 1-2 zimy z grubszą ściółką i stanowisko bez zimowego zamokrenia. Dla niezawodnego zapylenia zaleca się sadzenie dwóch różnych odmian, odległości między drzewami wynoszą około 3-4 m. Uprawa w pojemniku jest możliwa tylko w głębokim kontenerze, z przepuszczalnym podłożem i podlewaniem bez zastojów wody; zimą pomocna jest izolacja pojemnika i osłonięcie od wiatru, aby bryła korzeniowa nie przemarzła. Choroby i szkodniki są raczej marginalne, czasami pojawiają się mszyce, uszkodzenia liści przez wiatr lub zgryzanie przez zwierzęta oraz słabe zawiązywanie owoców przy chłodnej wiośnie. Przy słabej aktywności zapylaczy można zwiększyć plony poprzez ręczne przenoszenie pyłku między dwiema odmianami za pomocą delikatnego pędzelka.

Autor: Kristýna | Rewizja: 11.02.2026