Wawrzynek bhutański 'Jacqueline Postill' Daphne Bholua „Jacqueline Postill”

Opis szczegółowy produktu

Bhutanese lycopersicum 'Jacqueline Postill' – odmiana kwitnąca zimą gatunku pochodzącego z Himalajów, pochodzącego z obrzeży lasów i zarośli od Nepalu po południowo-zachodnie Chiny. Odmianę tę wyhodował hodowca Alana Postilla z Hillier Nurseries i wprowadzono ją do obrotu ogrodniczego w 1982 r., nazwaną na cześć jego żony. Jest to krzew o wyprostowanym, wąskim pokroju, zimozielony lub półzrzucający liście, o ciemnozielonych, skórzastych liściach i solidnym szkielecie gałęzi. Dojrzałe drzewo osiąga zwykle 1,5–2,5 m wysokości i 1–1,5 m szerokości, jednak w bardzo sprzyjających warunkach może być wyższe. Od stycznia do marca, a w cieplejsze zimy od grudnia, na końcach pędów pojawiają się gęste grona składające się z 8–15 rurkowatych kwiatów. Pąki mają barwę od ciemnoróżowej do fioletoworóżowej, wnętrze kwiatów jest białe lub jasnoróżowe. Zapach jest intensywny i słodki, dlatego odmianę tę stosuje się przy wejściach, ścieżkach i tarasach lub w kompozycjach z cisem, ostrokrzewem lub woskownicą. Po kwitnieniu mogą pojawić się małe, ciemnofioletowe lub czarno-fioletowe owoce, które nie są przeznaczone do spożycia. Jest to interesujące dla pszczół w czasie, gdy zasoby nektaru i pyłku są ograniczone. Wszystkie części rośliny są trujące po spożyciu, a sok może podrażniać skórę.

Uprawa: Wymaga lekkiej, bardzo dobrze przepuszczalnej gleby, najlepiej gliniasto-piaszczystej do żwirowej o obojętnym lub lekko zasadowym odczynie. Kluczowy jest doskonały drenaż, ponieważ roślina nie toleruje długotrwałego przemoczenia, zwłaszcza zimą. Najlepiej rośnie na stanowisku w pełni słonecznym, ciepłym i osłoniętym, gdzie pędy dobrze dojrzewają i obficie kwitnie. Podlewanie powinno być regularne po posadzeniu, po ukorzenieniu roślina jest stosunkowo odporna na suszę. Nawożenie odbywa się umiarkowanie wiosną, najlepiej kompostem. Nadmiar składników odżywczych prowadzi do bujnego, mniej odpornego wzrostu. Cięcie nie jest wykonywane regularnie, ponieważ gatunek źle znosi głębsze ingerencje. Ewentualne formowanie zaleca się przeprowadzać natychmiast po kwitnieniu i tylko umiarkowanie. Przy sadzeniu większej liczby roślin zalecany jest odstęp około 1–1,5 m. Gatunek jest mniej odporny na mróz, w chłodniejszych rejonach wymaga osłoniętego stanowiska i zimowej ochrony strefy korzeniowej.

Autor: Nikol | Rewizja: 22.4. 2026