Werbena cytrynowa Aloysia citrodora

Opis szczegółowy produktu

Werbena cytrynowa - należy do rodziny werbenowatych i pochodzi z ciepłych rejonów Ameryki Południowej, zwłaszcza z Argentyny, Boliwii i Paragwaju. Do Europy trafiła w XVII wieku i szybko rozpowszechniła się jako roślina aromatyczna i użytkowa. Jest to drewniejący, zrzucający liście krzew o lekko wzniesionym pokroju. W pojemniku osiąga zwykle 0,6–1,2 m wysokości i 0,4–0,8 m szerokości, w ciepłych rejonach bywa większy. Liście są wąskie, lancetowate, długości 6–10 cm, naprzeciwległe lub zebrane po trzy w okółkach, o bardzo intensywnym cytrynowym zapachu, który uwalnia się już przy lekkim dotyku. Od lipca do września wydaje lekkie wiechy drobnych, białych do jasnoliliowych kwiatów. Główną wartość użytkową stanowią liście. Smak jest czysto cytrynowy, bez kwaskowatości, z lekko ziołowym posmakiem. Stosuje się je świeże i suszone do mieszanek herbacianych, syropów, lemoniad, deserów, sałatek owocowych, marynat do ryb i delikatnych sosów. Roślina jest ceniona także w tradycyjnym ziołolecznictwie i w perfumerii. Liście zawierają olejek eteryczny z przewagą cytralu i innych substancji aromatycznych, a obok nich także polifenole, na przykład werbaskozyd. W kompozycjach dobrze łączy się z lawendą, tymiankiem, rozmarynem i niskimi ziołami śródziemnomorskimi, a w pojemnikach wyróżnia się w pobliżu tarasu lub miejsca wypoczynku.

Uprawa:  Wymaga słonecznego, ciepłego i osłoniętego od wiatru stanowiska, najlepiej przy południowej ścianie lub w pojemniku, który można przenieść na zimę. Odpowiada jej gleba lekka do średnio ciężkiej, próchniczna, dobrze przepuszczalna i żyzna, o pH około 6,0–7,5. Stale podmokłe miejsce utrudnia drewnienie tkanek, dlatego wskazany jest drenaż oraz oszczędne, ale regularne podlewanie. W okresie wegetacji korzystne jest umiarkowane nawożenie i wiosenne cięcie, które pobudza gęstsze rozgałęzianie i wyrastanie młodych, aromatycznych pędów. Wysadzanie na zewnątrz po wiosennych przymrozkach odbywa się zwykle od maja, a przeniesienie do pomieszczenia wolnego od mrozu przed pierwszymi jesiennymi przymrozkami zazwyczaj w październiku. Kwiaty pojawiają się od lipca do września, główny zbiór liści przypada od czerwca do września, a najsilniejszy aromat występuje zwykle na początku kwitnienia. Mrozoodporność jest ograniczona. Krótkotrwale znosi około -5 do -7 °C, wyłącznie na bardzo osłoniętym stanowisku i w dobrze zdrenowanej glebie, dlatego przy typowej uprawie w Polsce uważa się ją za roślinę wymagającą zimowania bez mrozu w temperaturze około 5–10 °C. Zimą często zrzuca liście, co jest zjawiskiem naturalnym. Przy nadmiarze wody może wystąpić gnicie korzeni, a we wnętrzach niekiedy mszyce, mączliki, przędziorki lub czerwce. Rośliny sadzi się w odstępach około 50–70 cm, czyli mniej więcej 2–4 szt. na m².

Autor: Nikol | Rewizja: 23.4. 2026