Wiciokrzew Heckrotta 'Goldflame' Lonicera × heckrottii 'Goldflame'

Opis szczegółowy produktu

Wiciokrzew Heckrotta 'Goldflame' - kolejna, a przy tym bardzo dekoracyjna odmiana wiciokrzewu, należąca do odmian ogrodowych powstałych ze skrzyżowania północnoamerykańskich gatunków Lonicera americana i Lonicera sempervirens. Do ogrodów europejskich trafiła jako ozdobne pnącze o długim okresie kwitnienia i wyrazistym zapachu, który nasila się wieczorem. W naszych warunkach klimatycznych tworzy zrzucający liście lub półzimozielony krzew o pędach wijących się, zwykle o wysokości 3–5 m i szerokości 1,5–2 m, zależnie od rodzaju podpory i intensywności cięcia. Liście są naprzeciwległe, okrągławo-eliptyczne, długości 4–8 cm, z wierzchu ciemno- lub niebieskawozielone, od spodu jaśniejsze, na nasłonecznionych młodych pędach często z delikatnym czerwonawym odcieniem. Jesienią przebarwiają się na niebieskawozielone tony. Odmiana 'Goldflame' wyróżnia się gęstszymi i krótszymi pęczkami kwiatów, które z zewnątrz są ciemnoróżowe do różowoczerwonych, a w gardzieli jaskrawożółte. Od czerwca do sierpnia, często z kwitnieniem przeciągającym się do września, na końcach pędów pojawiają się rurkowate kwiaty długości 4–5 cm, zebrane w okółki, z wyraźnie wystającymi pręcikami. Zapach jest słodki, lekko korzenny i najsilniejszy w ciepłe wieczory, gdy kwiaty wabią pszczoły, trzmiele i ćmy. W cieplejsze lata pojawiają się małe, błyszczące, czerwone do pomarańczowoczerwonych jagody, chętnie zjadane przez ptaki. Nie nadają się one do spożycia przez ludzi. W kompozycjach ogrodowych wiciokrzew 'Goldflame' sprawdza się jako pachnące, pnące tło pergoli, ekranów i wejść do domu, dobrze komponuje się z różami pnącymi, hortensjami bukietowymi lub ogrodowymi oraz z bylinami w ciepłych barwach.

Uprawa:  Zaleca się stanowisko od pełnego słońca po półcień, najlepiej takie, gdzie strefa korzeniowa ma chłodniejsze, lekko ocienione miejsce, a górna część pędów dostęp do światła. Sadzonki wiciokrzewu w pojemnikach dobrze przyjmują się po posadzeniu i szybko porastają przygotowaną podporę. Gleba powinna być średnio ciężka, próchniczna, żyzna, przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego, w przybliżeniu pH 6–7. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, w odległości około 40–60 cm od podpory, jedno pnącze pokrywa odcinek 1–2 m. Po posadzeniu wskazane jest regularne podlewanie bez przelewania, u starszych roślin wystarczy dodatkowe nawadnianie w okresach suszy i ściółka z kory nad bryłą korzeniową. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -20 °C, w wyżej położonych i wietrznych miejscach pomaga bardziej osłonięte stanowisko. Cięcie wykonuje się głównie po przekwitnięciu, usuwając pędy przestarzałe i przemarznięte, a pozostawiając młodsze, które kwitną najobficiej. Spośród chorób i szkodników mogą wystąpić mszyce i mączniak prawdziwy, ich występowanie ogranicza przewiewne stanowisko, wyrównana wilgotność i umiarkowane nawożenie kompostem lub nawozem do krzewów kwitnących. Przy posadzeniu dwóch lub więcej roślin obok siebie w ciągu kilku lat powstaje gęsta, pachnąca ściana, która daje schronienie ptakom i cień miejscu do wypoczynku.

Autor: Nikol | Rewizja: 4.12.2025