Wiciokrzew Henry'ego Lonicera henryi

Opis szczegółowy produktu

Wiciokrzew Henry'ego - zimozielone lub półzimozielone pnącze pochodzące z zachodnich Chin. W naszych warunkach klimatycznych tworzy prawoskrętnie owijający się krzew, który na podporze osiąga zwykle 4–5 m wysokości i zależnie od miejsca około 1–2 m szerokości. Pędy są początkowo zielone, później brązowawe, elastyczne i łatwo owijają się wokół pergoli, kratek czy pni drzew. Liście są wąskie, podłużnie lancetowate, długości około 6–10 cm, skórzaste, z wierzchu ciemnozielone, w okresie rozwoju liści i zimą często z winnym odcieniem. W łagodne zimy większość liści pozostaje na krzewie, dzięki czemu roślina przez cały rok tworzy zimozieloną osłonę. Od czerwca do lipca na końcach pędów pojawiają się szczytowe kwiatostany rurkowatych kwiatów o długości około 2–3 cm, z zewnątrz czerwonych do szkarłatnych, wewnątrz kremowożółtych. Kwiaty mają delikatny, głównie wieczorny zapach i wystające pręciki, a przyciągają pszczoły, trzmiele i motyle. Pod koniec lata i jesienią dojrzewają szaroniebieskie do granatowoczarnych jagody, niejadalne dla człowieka, ale cenne jako pokarm dla ptaków. Wiciokrzew Henry'ego sprawdza się jako zimozielona alternatywa dla bluszczu do obsadzania pergoli, łuków, słupów czy murów i dobrze łączy się z powojnikami, różami pnącymi oraz wyższymi bylinami w naturalistycznych nasadzeniach.

Uprawa: Zaleca się stanowisko od pełnego słońca po półcień, najlepiej takie, gdzie strefa korzeniowa ma chłodniejsze, lekko ocienione miejsce, a górna część pędów dostęp do światła. Sadzonki wiciokrzewu Henry'ego w pojemnikach dobrze przyjmują się po posadzeniu i szybko porastają przygotowaną podporę. Gleba powinna być średnio ciężka, próchniczna, żyzna, przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego, w przybliżeniu pH 6–7. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października w odległości około 40–60 cm od podpory, jedno pnącze pokrywa odcinek 1–2 m. Po posadzeniu wskazane jest regularne podlewanie bez przelewania, starszym roślinom wystarcza dodatkowa woda w okresach suszy oraz ściółka z kory nad bryłą korzeniową. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -20 °C, w wyżej położonych i wietrznych miejscach pomaga osłonięte stanowisko. Cięcie wykonuje się głównie po przekwitnięciu, usuwając stare i przemarznięte pędy, a pozostawiając młodsze pędy, które kwitną najobficiej. Spośród chorób i szkodników mogą pojawić się mszyce i mączniak prawdziwy, ich występowanie ogranicza przewiewne stanowisko, wyrównana wilgotność oraz umiarkowane nawożenie kompostem lub nawozem do krzewów kwitnących. Przy posadzeniu dwóch lub więcej roślin obok siebie w ciągu kilku lat powstaje gęsta, pachnąca ściana, która daje schronienie ptakom i cień dla miejsca wypoczynku.

Autor: Nikol | Rewizja: 4.12.2025