Wiciokrzew japoński 'Aureoreticulata' Lonicera japońska 'Aureoreticulata'

Opis szczegółowy produktu

Wonomianka japońska 'Aureoreticulata' - ozdobna, wiecznie zielona odmiana pnąca o efektownych, panašowanych liściach i wonnych letnich kwiatach. Gatunek podstawowy Lonicera japonica pochodzi z Azji Wschodniej, głównie z Japonii, Korei i Chin, gdzie rośnie w zaroślach, na obrzeżach lasów, w żywopłotach oraz na nasłonecznionych stokach. Kultivar 'Aureoreticulata' uprawia się przede wszystkim ze względu na ubarwienie liści, które odróżnia go od zwykłych wonomianek o zielonych liściach. Rośnie jako owijające się, zdrewniałe pnącze; w łagodnych zimach pozostaje częściowo zielone, natomiast w chłodniejszych regionach jest zrzucające liście. W wieku dojrzałym osiąga wysokość około 3–5 m i szerokość 1,5–3 m, w zależności od podpory, cięcia i żyzności gleby. Liście są naprzeciwległe, jajowate do eliptycznych, zielone, z wyraźnym złotożółtym lub kremowożółtym siatkowym rysunkiem wzdłuż żyłek. Latem pojawiają się kwiaty rurkowate lub dwuwargowe, początkowo białe do kremowych, później żółtawe, często przyjemnie pachnące. Kwitnienie przypada najczęściej od czerwca do sierpnia, a w cieplejszych lokalizacjach może trwać dłużej. Kwiaty przyciągają pszczoły, trzmiele, motyle i nocne zapylacze. Po przekwitnięciu mogą tworzyć się czarne jagody, które są dekoracyjne, ale nie nadają się do spożycia. Odmiana ta idealnie nadaje się na pergole, trejaże, płoty, łuki, murki, do dużych donic oraz do naturalnego zazieleniania konstrukcji.

Uprawa: Zalecamy wybór stanowiska od pełnego słońca po półcień, idealnie tam, gdzie część korzeniowa ma chłodniejsze, lekko zacienione miejsce, a górna część pędów wystarczającą ilość światła. Sadzonki zimowitu pnącego w pojemnikach po posadzeniu dobrze się przyjmują i szybko porastają przygotowaną podporę. Gleba powinna być średnio ciężka, próchnicza, żyzna, przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego, w przybliżeniu w zakresie pH 6–7. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, w odległości około 40–60 cm od podpory, jedna pnąca roślina pokryje odcinek 1–2 m. Po posadzeniu zalecane jest regularne podlewanie bez nadmiernego przemoczenia, u starszych roślin wystarczy dodatkowa woda w okresach suszy i ściółka z kory nad bryłą korzeniową. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -20 °C, na wyższych i wietrznych stanowiskach pomocne jest bardziej osłonięte miejsce. Cięcie wykonuje się głównie po kwitnieniu, usuwając przestarzałe i przemarznięte pędy, a pozostawiając młodsze gałązki niosące najwięcej kwiatów. Z chorób i szkodników mogą pojawić się mszyce i mączniak, ich występowanie ogranicza przewiewne stanowisko, zrównoważona wilgotność i umiarkowane nawożenie kompostem lub nawozem dla krzewów kwitnących. Przy sadzeniu dwóch lub więcej roślin obok siebie, w ciągu kilku lat powstaje gęsta, pachnąca ściana, która zapewnia schronienie ptakom i cień do wypoczynku.

Autor: Krystyna | Rewizja: 13.07. 2026