Wiciokrzew pomorski 'Graham Thomas' Lonicera periclymenum „Graham Thomas”

Opis szczegółowy produktu

Wiciokrzew zwyczajny 'Graham Thomas' - pachnąca, pnąca odmiana o kremowobiałych do żółtych kwiatach i długim letnim kwitnieniu. Gatunek podstawowy Lonicera periclymenum pochodzi z Europy, Afryki Północnej i Azji Południowo-Zachodniej, gdzie rośnie na obrzeżach lasów, w zaroślach, żywopłotach i jasnych zadrzewieniach. W naturze owija się wokół krzewów i drzew, a jego kwiaty o wieczornym zapachu wabią głównie nocne motyle. Kultivar 'Graham Thomas' tworzy zrzucającą liście, a w łagodnych zimach częściowo zimozielone zdrewniałe pnącze z długimi, elastycznymi, owijającymi się pędami. W wieku dorosłym osiąga wysokość około 4–6 m i szerokość 1,5–3 m, w zależności od podpory i cięcia. Liście są naprzeciwległe, jajowate do eliptycznych, średniozielone; w wilgotnym półcieniu wyglądają świeżo przez większą część sezonu. Kwiaty są rurkowate do dwuwargowe, kremowobiałe, kremowe aż żółte, a z czasem często nabierają cieplejszego, żółtego odcienia. Pojawiają się w końcowych skupiskach od czerwca do września, a przy sprzyjającej pogodzie nawet dłużej. Zapach jest słodki, szczególnie intensywny wieczorem, dlatego odmiana ta idealnie nadaje się do miejsc wypoczynku, przy oknach, wejściach i przejściach. Kwiaty dostarczają nektaru pszczołom, trzmielom, motylom i nocnym zapylaczom. Po przekwitnięciu mogą tworzyć się czerwone jagody, które są dekoracyjne i pożyteczne dla ptaków. Owoce nie są przeznaczone do spożycia. Odmiana świetnie sprawdzi się na pergolach, trejażach, płotach, łukach, romantycznych przejściach, murkach i jako naturalne ekrany. Dobrze komponuje się z różami pnącymi, plamienicami, krzewami zimozielonymi, psiankami, bodziszkami, dzwonkami, płucnikami oraz niższymi krzewami zacieniającymi część korzeniową.

Uprawa: Polecamy stanowiska od pełnego słońca po półcień, najlepiej takie, gdzie strefa korzeniowa ma chłodniejsze, lekko zacienione miejsce, a górna część pędów dostatek światła. Sadzonki zimowitu pnącego w pojemnikach po posadzeniu dobrze się przyjmują i szybko porastają przygotowaną podporę. Gleba powinna być średnio ciężka, próchnicza, żyzna, przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego, w przybliżeniu w zakresie pH 6–7. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, w odległości około 40–60 cm od podpory, jedna pnąca roślina pokryje odcinek 1–2 m. Po posadzeniu zalecane jest regularne podlewanie bez nadmiernego przemoczenia, u starszych roślin wystarczy dodatkowa woda w okresach suszy i ściółka z kory nad bryłą korzeniową. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -20 °C, na wyższych i wietrznych stanowiskach pomocne jest bardziej osłonięte miejsce. Cięcie wykonuje się głównie po kwitnieniu, usuwając przestarzałe i przemarznięte pędy, a pozostawiając młodsze gałązki niosące najwięcej kwiatów. Z chorób i szkodników mogą pojawić się mszyce i mączniak, ich występowanie ogranicza przewiewne stanowisko, zrównoważona wilgotność i umiarkowane nawożenie kompostem lub nawozem dla krzewów kwitnących. Przy sadzeniu dwóch lub więcej roślin obok siebie, w ciągu kilku lat powstaje gęsta, pachnąca ściana, która zapewnia schronienie ptakom i cień do wypoczynku.

Autor: Krystyna | Rewizja: 13.07. 2026