Wiciokrzew pomorski 'Graham Thomas' Lonicera periclymenum 'Graham Thomas'

Opis szczegółowy produktu

Wiciokrzew pomorski 'Graham Thomas' - pachnąca odmiana pnąca o kremowobiałych do żółtych kwiatach i długim, letnim kwitnieniu. Gatunek wyjściowy Lonicera periclymenum pochodzi z Europy, północnej Afryki i południowo-zachodniej Azji, gdzie rośnie na skrajach lasów, w zaroślach, żywopłotach i widnych zadrzewieniach. W naturze owija się wokół krzewów i drzew, a kwiaty wieczornym zapachem wabią przede wszystkim ćmy. Odmiana 'Graham Thomas' tworzy zrzucające liście, a w łagodne zimy częściowo zimozielone, zdrewniałe pnącze o długich, elastycznych, owijających się pędach. W wieku dojrzałym osiąga około 4–6 m wysokości i 1,5–3 m szerokości, zależnie od podpory i cięcia. Liście są naprzeciwległe, jajowate do eliptycznych, średniozielone, w wilgotniejszym półcieniu przez większą część sezonu zachowują świeży wygląd. Kwiaty są rurkowate do dwuwargowych, kremowobiałe, kremowe do żółtych, z wiekiem często przybierają cieplejszy, żółty odcień. Pojawiają się w szczytowych skupieniach od czerwca do września, a przy sprzyjającej pogodzie także dłużej. Zapach jest słodki, wyraźny zwłaszcza wieczorem, dlatego odmiana sprawdza się przy miejscach wypoczynku, oknach, wejściach i przejściach. Kwiaty dostarczają nektaru pszczołom, trzmielom, motylom i nocnym zapylaczom. Po przekwitnięciu mogą tworzyć się czerwone jagody, które są dekoracyjne i stanowią pokarm dla ptaków. Owoce nie nadają się do spożycia. Odmiana nadaje się na pergole, trejaże, ogrodzenia, łuki, romantyczne przejścia, murki i naturalne zasłony. Dobrze komponuje się z różami pnącymi, powojnikami, krzewami zimozielonymi, ciemiernikami, bodziszkami, bergeniami, miodunkami i niższymi krzewami ocieniającymi strefę korzeniową.

Uprawa: Zaleca się stanowisko od pełnego słońca po półcień, najlepiej takie, gdzie strefa korzeniowa ma chłodniejsze, lekko ocienione miejsce, a górna część pędów dostęp do światła. Sadzonki wiciokrzewu pomorskiego w pojemnikach dobrze przyjmują się po posadzeniu i szybko obrastają przygotowaną podporę. Gleba powinna być średnio ciężka, próchniczna, żyzna, przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego, w przybliżeniu pH 6–7. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, w odległości około 40–60 cm od podpory, a jedno pnącze pokrywa odcinek 1–2 m. Po posadzeniu wskazane jest regularne podlewanie bez przelewania, starszym roślinom wystarczy dodatkowe nawadnianie w okresach suszy oraz ściółka z kory nad bryłą korzeniową. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -20 °C, w wyżej położonych i wietrznych miejscach pomaga osłonięte stanowisko. Cięcie wykonuje się głównie po kwitnieniu, usuwając stare i przemarznięte pędy, a pozostawiając młodsze pędy, które zawiązują najwięcej kwiatów. Spośród chorób i szkodników mogą pojawić się mszyce i mączniak prawdziwy, a ich występowanie ogranicza przewiewne stanowisko, równomierna wilgotność gleby i umiarkowane nawożenie kompostem lub nawozem do krzewów kwitnących. Przy sadzeniu dwóch lub więcej roślin obok siebie w ciągu kilku lat powstaje gęsta, pachnąca ściana, która zapewnia schronienie ptakom i cień dla miejsca wypoczynku.

Autor: Kristýna | Rewizja: 13.07. 2026