Wiciokrzew pomorski 'Serotina' Lonicera periclymenum 'Serotina'

Opis szczegółowy produktu

Wiciokrzew pomorski 'Serotina' - tradycyjna, pachnąca odmiana europejskiego wiciokrzewu o długim, letnim kwitnieniu i wyraźnie dwubarwnych kwiatach. Gatunek Lonicera periclymenum pochodzi z Europy, północnej Afryki i południowo-zachodniej Azji, gdzie rośnie na skrajach lasów, w zaroślach, żywopłotach i widnych zadrzewieniach na glebie próchnicznej, umiarkowanie wilgotnej. Odmiana 'Serotina', znana także jako późny wiciokrzew holenderski, tworzy pnącą, wijącą się roślinę zrzucającą liście, w łagodne zimy częściowo zimozieloną, o długich pędach. W wieku dojrzałym osiąga około 4–6 m wysokości i 1,5–3 m szerokości, zależnie od podpory, cięcia i zasobności gleby. Liście są naprzeciwległe, jajowate do eliptycznych, zielone do niebieskozielonych. Kwiaty są rurkowate do dwuwargowych, zebrane w szczytowe skupienia, z zewnątrz purpurowoczerwone do winnoczerwonych, wewnątrz kremowożółte. W chwili rozkwitania tworzą wyrazisty kontrast, później przybywa jaśniejszych odcieni. Kwitnienie trwa najczęściej od czerwca do września, przy sprzyjającej pogodzie kwiaty mogą pojawiać się jeszcze dłużej. Zapach jest intensywny, najsilniejszy wieczorem i w ciepłe dni, kiedy przyciąga motyle, ćmy, pszczoły i trzmiele. Po przekwitnieniu mogą zawiązywać się błyszczące czerwone jagody, dekoracyjne i wabiące ptaki. Owoce nie są przeznaczone do spożycia. Odmiana nadaje się na pergole, kratki, ogrodzenia, łuki, murki, romantyczne przejścia i naturalne osłony. Dobrze komponuje się z różami pnącymi, powojnikami, krzewami zimozielonymi, ciemiernikami, bodziszkami, żurawkami i niższymi krzewami, które mogą ocienić strefę korzeniową.

Uprawa: Zaleca się stanowisko od pełnego słońca po półcień, najlepiej takie, gdzie strefa korzeniowa ma chłodniejsze, lekko ocienione miejsce, a górne partie pędów dostatek światła. Sadzonki wiciokrzewu pomorskiego w pojemnikach dobrze przyjmują się po posadzeniu i szybko obrastają przygotowaną podporę. Gleba powinna być średnio ciężka, próchniczna, żyzna, przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego, w przybliżeniu pH 6–7. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, w odległości około 40–60 cm od podpory, jedno pnącze pokrywa odcinek 1–2 m. Po posadzeniu wskazane jest regularne podlewanie bez przelewania, starsze rośliny wymagają jedynie dodatkowej wody w okresach suszy oraz ściółki z kory nad bryłą korzeniową. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -20 °C, w wyższych i wietrznych położeniach pomaga osłonięte stanowisko. Cięcie wykonuje się głównie po przekwitnieniu, usuwając stare i przemarznięte pędy, a pozostawiając młodsze pędy, które dają najwięcej kwiatów. Spośród chorób i szkodników mogą pojawić się mszyce i mączniak prawdziwy, ich występowanie ogranicza przewiewne stanowisko, wyrównana wilgotność i umiarkowane nawożenie kompostem lub nawozem do krzewów kwitnących. Przy posadzeniu dwóch lub więcej roślin obok siebie w ciągu kilku lat powstaje gęsta, pachnąca ściana, która daje schronienie ptakom i cień miejscu wypoczynku.

Autor: Kristýna | Rewizja: 13.07. 2026