Wiciokrzew przewiercień Lonicera caprifolium

Opis szczegółowy produktu

Wiciokrzew przewiercień - długowieczne pnącze pochodzące z Europy Środkowej i Południowo-Wschodniej, gdzie rośnie na skrajach widnych lasów, w zaroślach i na skalistych zboczach. W ogrodach tworzy owijający się, prawoskrętny krzew, który na podporze wznosi się na wysokość około 4–6 m i w zależności od miejsca osiąga szerokość około 2–3 m. Pędy są puste w środku, początkowo zielone, później żółtobrązowe i chętnie owijają się wokół pergoli, trejaży i pni drzew. Liście są naprzeciwległe, jajowate do eliptycznych, długości 3–7 cm, skórzaste, z wierzchu ciemnozielone, a od spodu szarawe. W górnej części pędów pary liści zrastają się nasadami w okrągły „talerzyk”, który obejmuje kwiatostan. Od maja do czerwca na końcach pędów pojawiają się szczytowe kwiatostany złożone z kilku kwiatów. Rurkowate korony długości około 4–5 cm są początkowo kremowobiałe, później przechodzą w odcienie żółtawe i różowe. Kwiaty intensywnie pachną zwłaszcza wieczorem, a w ciepłe noce przyciągają ćmy, pszczoły i trzmiele, dzięki czemu pnącze ożywia także spokojniejsze części ogrodu. Po przekwitnieniu, latem i jesienią, dojrzewają kuliste, pomarańczowoczerwone jagody, które są trujące dla człowieka, ale stanowią pokarm dla ptaków. Wiciokrzew przewiercień sprawdza się jako romantyczne pnącze na pergole, łuki, płoty i starsze drzewa, gdzie tworzy półcieniste zakątki i dobrze uzupełnia róże, powojniki, hortensje czy wyższe byliny.

Uprawa:  Zaleca się stanowisko od pełnego słońca po półcień, najlepiej takie, w którym część korzeniowa ma chłodniejsze, lekko zacienione miejsce, a górna część pędów dostęp do dużej ilości światła. Sadzonki wiciokrzewu przewiercienia w pojemnikach dobrze przyjmują się po posadzeniu i szybko obrastają przygotowaną podporę. Gleba powinna być średnio ciężka, próchniczna, żyzna, przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego, w przybliżeniu w zakresie pH 6–7. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października w odległości około 40–60 cm od podpory, jedno pnącze pokrywa odcinek 1–2 m. Po posadzeniu wskazane jest regularne podlewanie bez przelewania, starszym roślinom wystarcza dodatkowa woda w okresach suszy oraz ściółka z kory nad bryłą korzeniową. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -20 °C, w wyżej położonych i wietrznych miejscach pomaga osłonięte stanowisko. Cięcie wykonuje się głównie po przekwitnieniu, usuwając stare i przemarznięte pędy, a pozostawiając młodsze pędy, które zawiązują najwięcej kwiatów. Spośród chorób i szkodników mogą pojawić się mszyce i mączniak prawdziwy, a ich występowanie ogranicza przewiewne stanowisko, równomierna wilgotność gleby i umiarkowane nawożenie kompostem lub nawozem do krzewów kwitnących. Przy posadzeniu dwóch lub więcej roślin obok siebie w ciągu kilku lat powstaje gęsta, pachnąca ściana, która daje schronienie ptakom i cień miejscu do wypoczynku.

Autor: Nikol | Rewizja: 4.12.2025