Wiciokrzew wieczniezielony 'Cedar Lane' Lonicera sempervirens 'Cedar Lane'

Opis szczegółowy produktu

Wiciokrzew wieczniezielony 'Cedar Lane' - pnąca odmiana wiciokrzewu wieczniezielonego, gatunku pochodzącego z południowego wschodu USA, gdzie rośnie na skrajach lasów, w zaroślach i na bardziej nasłonecznionych polanach. W materiałach ogrodniczych selekcja ta jest łączona z Cedar Lane Farms w Madison w stanie Georgia, skąd została wprowadzona do uprawy. W porównaniu z typowym gatunkiem sprawia wrażenie węższej i bardziej uporządkowanej, a uwagę zwraca smuklejszymi, niebieskozielonymi liśćmi z woskowym nalotem. Pędy owijają się wokół podpory i w wieku dojrzałym osiągają około 3–4 m wysokości i 1,5–2,5 m szerokości, dzięki czemu odmiana sprawdza się również tam, gdzie dla bujniej rosnących wiciokrzewów brakuje miejsca. Od maja do czerwca wydaje w szczytowych okółkach rurkowate kwiaty długości 4–5 cm w odcieniu cynobrowo- do koralowoczerwonego z żółtą gardzielą, a latem i często aż do września kwitnie ponownie. Kwiaty są zwykle bez wyraźnego zapachu lub tylko bardzo słabo pachnące, za to dobrze widoczne nawet z większej odległości i chętnie odwiedzane przez owady zapylające. Po przekwitnieniu mogą pojawić się drobne czerwone jagody, które są dekoracyjne i przyciągają ptaki, ale nie nadają się do spożycia. Główną zaletą odmiany jest długie kwitnienie, dobra odporność oraz lekki, przewiewny wygląd nawet na mniejszych konstrukcjach. Sprawdza się na pergolach, kratkach, płotach, a także na wolnostojącym słupie. Dobrze komponuje się z powojnikami, różami kwitnącymi latem, tawułami oraz bylinami o niebieskich kwiatach.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, gdzie kwitnie obficiej niż w głębszym cieniu. Odpowiednia jest gleba przepuszczalna, próchniczna, średnio żyzna, która nie przesycha zaraz po posadzeniu, o pH około 6,0–7,5. Na glebach ciężkich i stale podmokłych rośnie słabiej i gorzej zimuje, dlatego zaleca się wymieszanie podłoża z kompostem i w razie potrzeby z materiałem drenażowym. Sadzi się najczęściej od marca do maja lub od września do października. Strefa korzeniowa korzysta z ściółki, która utrzymuje równomierną wilgotność i latem chroni przed przegrzaniem. Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, jednak długie letnie okresy bez opadów mogą ograniczyć zawiązywanie kwiatów. Nawożenie wykonuje się najlepiej wiosną kompostem lub nawozem wieloskładnikowym o niższej zawartości azotu, aby pędy dobrze drewniały. Cięcie ogranicza się do skracania zbyt długich pędów po głównej fali kwitnienia oraz do stopniowego odmładzania starszych roślin. W polskich warunkach klimatycznych jest to odmiana dobrze mrozoodporna, mniej więcej do -25 do -29 °C, jednak w mroźne zimy bywa częściowo zrzucająca liście, a w pojemniku wymaga ochrony bryły korzeniowej. Na 1 metr bieżący konstrukcji sadzi się około 1–2 rośliny, zależnie od pożądanego tempa zarastania. Choroby pojawiają się raczej rzadko, w czasie upałów i suszy mogą wystąpić mszyce, a w wilgotniejsze lata plamistości liści lub mączniak prawdziwy. Dla początkujących to niezawodny wybór tam, gdzie potrzebna jest długo kwitnąca roślina pnąca bez skomplikowanej pielęgnacji.

Autor: Nikol | Rewizja: 2.4. 2026