Wielosił rozesłany 'Stairway to Heaven' (EU15723) Polemonium reptans 'Stairway to Heaven' (EU15723)

Opis szczegółowy produktu

Wielosił rozesłany 'Stairway to Heaven' (EU15723) - północnoamerykańska bylina z obrzeży lasów i wilgotnych łąk, ceniona za delikatnie pierzaste liście. Odmiana 'Stairway to Heaven' (EU15723) powstała w wyniku selekcji siewek uprawianych w szkółce we Framingham w stanie Massachusetts. Za jej wprowadzeniem stoi William Cullina, a odmianę prezentowało także New England Wild Flower Society, łącznie z ochroną patentową. Roślina tworzy niską, rozłożystą kępę, liście są zielone z szerokim kremowobiałym obrzeżeniem, a przy chłodniejszej wiosennej pogodzie brzegi często przybierają różowy odcień. Pstrokacizna jest zwykle najwyraźniejsza wiosną i w chłodniejsze lato, w głębokim cieniu liście mogą się bardziej zazieleniać. W maju i czerwcu ponad liśćmi wyrastają sztywniejsze pędy z baldachogronami dzwonkowatych kwiatów w jasnolawendowoniebieskim kolorze, z białymi pręcikami i wyrazistymi pylnikami. Dorasta do około 30–45 cm × 30–45 cm, przy nasadzeniach powierzchniowych przyjmuje się około 7–9 szt. na m². Odmiana wyróżnia się przede wszystkim kontrastem liści i kwiatów, dlatego sprawdza się jako obwódka rabaty, w półcienistych partiach ogrodu oraz w nasadzeniach naturalistycznych, gdzie dostarcza pyłku zapylaczom. Dobrze komponuje się z paprociami, funkiami, ciemiernikami, brunnerami i wiosennymi roślinami cebulowymi.

Uprawa: Najlepiej rośnie w chłodniejszym mikroklimacie przy rozproszonym świetle, najczęściej w półcieniu lub na słońcu przy dostatecznej wilgotności. W miejscach odsłoniętych wskazane jest stanowisko osłonięte od wiatru, wtedy delikatne pędy rzadziej się wykładają. Najlepsza jest gleba próchniczna, pulchna i stale świeża, a jednocześnie dobrze przepuszczalna, w cięższych glebach pomaga drenaż i domieszka kompostu. Zalecane pH wynosi około 6,2–7,2. Sadzenie przeprowadza się od marca do października, w rozstawie 30–40 cm w zależności od siły wzrostu odmiany. Podlewanie jest ważne po posadzeniu i podczas dłuższej suszy, podłoże utrzymuje się równomiernie wilgotne, bez zastoisk wody, ponieważ nadmiar wilgoci zimą sprzyja gniciu szyjki korzeniowej. Wystarczy umiarkowane nawożenie wiosną, nadmiar azotu zwiększa ryzyko mączniaka prawdziwego. Po przekwitnieniu usuwa się pędy kwiatostanowe, dzięki czemu kępa pozostaje zwarta. Ściółka z ziemi liściowej lub kompostu stabilizuje wilgotność i ogranicza chwasty. W pojemniku stosuje się przepuszczalne podłoże z drenażem, częstsze podlewanie oraz ochronę doniczki przed długotrwałym przemarzaniem. Mrozoodporność jest w różnych źródłach określana jako bardzo dobra, zwykle poniżej -20 °C, u odpornych odmian nawet około -34 °C. Przy zbyt gęstym nasadzeniu mogą pojawić się plamistości liści i mączniak prawdziwy, ze szkodników głównie ślimaki na młodych liściach, dlatego pomaga przewiewne sadzenie i podlewanie bezpośrednio do korzeni. Odporność na suszę jest średnia, długotrwałe przesuszenie skraca kwitnienie i pogarsza wygląd liści.

Autor: Kristýna | Rewizja: 05.02. 2026