Wierzba krucha 'Sphaerica' Salix fragilis 'Sphaerica'

Opis szczegółowy produktu

Wierzba krucha 'Sphaerica' - wyjątkowo atrakcyjna i stała w pokroju odmiana wierzby kruchej. To idealny wybór dla osób poszukujących drzewa o regularnej, kulistej koronie, która nie wymaga ciągłego formowania i cięcia. Wyróżnia się charakterystycznym, bardzo zwartym wzrostem. W wieku dojrzałym osiąga 4–6 metrów wysokości przy podobnej szerokości korony. Rośnie umiarkowanie silnie i naturalnie tworzy bardzo gęsty, pełny baldachim o kształcie półkulistym do idealnie kulistego. Korona często sięga aż do ziemi, jeśli drzewo nie jest prowadzone na wysokim pniu. Główną wartością ozdobną tej odmiany jest gęste, świeże ulistnienie. Liście są skrętoległe, wąskolancetowate, mają 10–15 cm długości i drobno piłkowany brzeg. Rozwijające się liście są jasnozielone, a latem stają się intensywnie groszkowozielone i lśniące na wierzchniej stronie. Spód liścia jest matowy, lekko szarawy. W kwietniu i maju, równocześnie z rozwojem liści, drzewo zdobią smukłe, wzniesione kotki o żółtozielonej barwie, które są cennym źródłem pożytku dla pszczół. Jesienią liście przebarwiają się na czysto żółto. Młode pędy i gałązki są gładkie, oliwkowozielone do żółtobrązowych i pięknie lśnią w słońcu. Jak to typowe dla tego gatunku, gałęzie są u nasady stosunkowo kruche (stąd nazwa gatunkowa). Dzięki zwartej i gęstej budowie korony odmiany 'Sphaerica' nie łamią się jednak tak łatwo pod wpływem wiatru jak u dzikiego gatunku. Sprawdza się jako wyrazisty, architektoniczny soliter w średnich i mniejszych ogrodach oraz na terenach wiejskich. Jest także efektownym akcentem w pobliżu zbiorników wodnych, strumieni i oczek wodnych, gdzie prezentuje się bardzo naturalnie. Jest w pełni mrozoodporna (do -30 °C) i doskonale znosi zanieczyszczenia miejskie.

Uprawa:  Wymaga otwartego, w pełni nasłonecznionego lub lekko półcienistego stanowiska. Potrzebuje wystarczająco dużo miejsca na swobodny rozwój szerokiej korony. Najlepsza jest głęboka, cięższa, gliniasta lub ilasta gleba o odczynie obojętnym do lekko kwaśnego, zasobna w składniki pokarmowe. Roślina jest niezwykle elastyczna i jako jedno z niewielu drzew znosi nawet długotrwałe podtopienie, wysoki poziom wód gruntowych czy regularne wiosenne zalewy. Może rosnąć także na uboższych, piaszczystych namułach, jeśli korzenie mają stały dostęp do wilgoci. Nie toleruje jedynie suchych, kamienistych i wyniesionych stanowisk. Przy ciekach wodnych podlewanie w gruncie nie jest konieczne. Posadzona poza zasięgiem wód gruntowych wymaga w pierwszych latach bardzo obfitego i regularnego podlewania. Również dorosłe drzewo w suche lata korzysta z dodatkowego nawadniania, w przeciwnym razie zrzuca liście. W zwykłej glebie ogrodowej lub krajobrazowej nawożenie nie jest konieczne. Wierzba krucha bardzo dobrze znosi cięcie i formowanie oraz wykazuje ogromną zdolność regeneracji. Cięcie formujące wykonuje się przedwiośniem (luty–marzec). Można wtedy usuwać źle rosnące gałęzie lub przyciąć drzewo „na głowę” (ogławianie), co pobudza wyrastanie gęstych, długich witek. W nasadzeniach krajobrazowych zaleca się odstępy co najmniej 6–8 metrów od innych drzew. Nie należy jej sadzić w pobliżu sieci uzbrojenia terenu, kanalizacji ani fundamentów domów, ponieważ jej ekspansywny system korzeniowy wnika tam w poszukiwaniu wilgoci. W naszych warunkach klimatycznych jest w pełni mrozoodporna (do -30 °C) i doskonale przystosowana do klimatu Europy Środkowej, dlatego nie wymaga żadnej ochrony na zimę. Bardzo łatwo rozmnaża się z sadzonek zdrewniałych (fragmentów gałęzi), które wystarczy wczesną wiosną wetknąć bezpośrednio w wilgotną ziemię.

Autor: Lucie | Rewizja: 3.6. 2026