Wierzba płożąca 'Iona' Salix repens 'Iona'

Opis szczegółowy produktu

Vrba plaząca 'Iona' – dekoracyjny kultivar wierzby plążącej, niskiego krzewu liściastego z rodziny wierzbowatych. Oryginalna Salix repens rośnie w Europie na wilgotnych łąkach, obrzeżach torfowisk, wydmach i uboższych, kwaśnych glebach, gdzie tworzy niskie, rozłożyste krzewy. Kultivar 'Iona' to klon męski ceniony za bardzo drobny wzrost, srebrzyste liście i efektowne wiosenne kotki. W formie plążącej osiąga około 0,15–0,5 m wysokości i 0,45–1 m szerokości, w zależności od stanowiska i cięcia. W praktyce ogrodniczej często szczepi się ją na pniu o wysokości 30–60 cm, gdzie tworzy małą, zwisającą koronę o miękkim, niemal parasolowatym obrysie. Pędy są cienkie, czerwonawawe, zwisające lub lekko wzniesione. Liście są drobne, eliptyczne, szarozielone, od spodu srebrzyście filcowate i jesienią opadają. Wczesną wiosną, często w marcu lub kwietniu, pojawiają się srebrzyste męskie kotki, które podczas dojrzewania nabierają złotożółtego pyłku. Są one cenne dla pierwszych pszczół i trzmieli. Kultivar świetnie sprawdzi się w skalniakach, wrzosowiskach, pojemnikach, na stokach, przy oczkach wodnych oraz wśród niskich traw, wrzosów, wrzosówek, karłowatych sosen, macierzanki i drobnych roślin cebulowych. W formie szczepionej na pniu stanowi urokliwy detal w przedogródku lub na tarasie.

Uprawa: Wybiera pełne słońce lub lekki półcień. Słoneczne stanowisko sprzyja kompaktowemu wzrostowi, bardziej wyraźnemu srebrzystemu ubarwieniu liści i obfitym wiosennym kotkom. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna, świeżo wilgotna do wilgotnej, bez długotrwałego przesychania, a w przypadku uprawy w donicy – bez silnego zalewania zimą. Odpowiednie pH wynosi około 5,0–7,0; roślina dobrze rozwija się również w bardziej kwaśnych glebach typu wrzosowiskowego. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. W nasadzeniach okrywowych stosuje się 3–5 roślin na m², w grupach rozstawa wynosi 50–70 cm. W przypadku formy szczepionej na pniu, po posadzeniu należy zastosować stabilną podporę, która chroni miejsce szczepienia i koronę przed wyrywaniem przez wiatr. Pędy wyrastające z pnia lub poniżej miejsca szczepienia należy usuwać, aby zachować odmianową koronę. Po posadzeniu regularnie podlewamy roślinę aż do zakorzenienia; starsze okazy gorzej znoszą krótkotrwałe susze niż typowe krzewy kserofityczne. Ściółkowanie korą, zrębkami lub liśćmi pomaga utrzymać wilgoć w glebie. Cięcie wykonujemy po przekwitnięciu lub wczesną wiosną, skracając zbyt długie pędy i usuwając suche części. Mrozoodporność wynosi około −25 do −29 °C. Potencjalne problemy mogą sprawić mszyce, pilarki, gąsienice, czerwce, rdza wierzby, plamistość liści, nekrozy rakowe oraz mączniak. W donicy kluczowe jest regularne podlewanie oraz ochrona bryły korzeniowej przed wielokrotnym przemarzaniem i wysychaniem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.06. 2026