Wierzba płożąca 'Iona' Salix repens 'Iona'

Opis szczegółowy produktu

Wierzba płożąca 'Iona' - ozdobna odmiana wierzby płożącej, niskiego, sezonowo zrzucającego liście krzewu z rodziny wierzbowatych. Gatunek Salix repens rośnie w Europie na wilgotnych łąkach, obrzeżach torfowisk, wydmach i uboższych, kwaśnych glebach, gdzie tworzy niskie, rozłożyste krzewy. Odmiana 'Iona' to klon męski ceniony za bardzo drobny wzrost, srebrzyste liście i efektowne wiosenne kotki. W formie płożącej osiąga około 0,15–0,5 m wysokości i 0,45–1 m szerokości, zależnie od stanowiska i cięcia. W praktyce szkółkarskiej często jest szczepiona na pniu o wysokości 30–60 cm, gdzie tworzy małą, zwisającą koronkę o miękkim, niemal parasolowatym zarysie. Pędy są cienkie, czerwonawe, zwisające do lekko wzniesionych. Liście są drobne, eliptyczne, szarozielone, od spodu srebrzysto filcowate, jesienią opadają. Wczesną wiosną, często od marca do kwietnia, pojawiają się męskie, srebrzyste kotki, które w miarę dojrzewania pokrywają się złocistożółtym pyłkiem. Są cennym pożytkiem dla pierwszych pszczół i trzmieli. Odmiana pięknie prezentuje się w ogrodach skalnych, wrzosowiskach, pojemnikach, na skarpach, przy oczkach wodnych oraz wśród niskich traw, wrzosów, wrzośców, karłowych sosen, macierzanki i drobnych roślin cebulowych. W formie na pniu wnosi urokliwy akcent do ogródka przed domem lub na taras.

Uprawa: Wybiera się pełne słońce lub lekki półcień. Słoneczne stanowisko sprzyja zwartemu wzrostowi, wyraźniej srebrzystym liściom i obfitym wiosennym kotkom. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna, świeża do wilgotnej, bez długotrwałego przesychania, a jednocześnie bez silnego zimowego zalewania w pojemniku. Odpowiednie pH wynosi około 5,0–7,0, dobrze rośnie także w kwaśniejszej ziemi typu wrzosowiskowego. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. W nasadzeniach okrywowych stosuje się 3–5 roślin na m², w grupie rozstawa wynosi 50–70 cm. W przypadku formy na pniu po posadzeniu dodaje się solidną podporę, która chroni miejsce szczepienia i koronkę przed wywróceniem przez wiatr. Pędy wyrastające z pnia lub poniżej miejsca szczepienia usuwa się, aby zachować odmianową koronkę. Po posadzeniu podlewa się regularnie aż do ukorzenienia, starsze rośliny znoszą krótką suszę gorzej niż typowe krzewy sucholubne. Ściółka z kory, zrębków lub kompostu liściowego pomaga utrzymać wilgoć. Cięcie wykonuje się po przekwitnieniu lub wczesną wiosną, skracając zbyt długie pędy i usuwając suche części. Mrozoodporność wynosi około −25 do −29 °C. Możliwe problemy to mszyce, bleskotki, gąsienice, czerwce, rdza wierzby, plamistości liści, nekrozy rakowe i mączniak prawdziwy. W pojemniku ważne jest regularne podlewanie i ochrona bryły korzeniowej przed wielokrotnym przemarzaniem i przesychaniem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.06. 2026