Wierzba rozmarynolistna 'Tiny Pearls' Salix rosmatinifolia 'Tiny Pearls'

Opis szczegółowy produktu

Wierzba rozmarynowtolistna 'Tiny Pearls' – ozdobna odmiana wierzby rozmarynowtolistnej, wyselekcjonowana w Polsce z rodzimej populacji tego gatunku. W polskim konkursie nowości roślinnych została zaprezentowana jako kompaktowy krzew o nadzwyczaj obfitym kwitnieniu. Pierwotna Salix rosmarinifolia rośnie w Europie Środkowej i Wschodniej na wilgotnych łąkach, torfowiskach i w naturalnych zaroślach, gdzie tworzy delikatnie rozgałęzione krzewy o wąskich liściach. Odmiana 'Tiny Pearls' osiąga około 1,5–2 m wysokości i podobną szerokość. Habitus jest bardzo gęsty, poduszkowaty aż do zaokrąglonego, złożony z wielu cienkich, delikatnych pędów. Liście są wąskie, podłużne, z wierzchu intensywnie do świeżo zielonych, od spodu szarawe i delikatnie filcowe. Największa wartość ozdobna pojawia się bardzo wcześnie, zazwyczaj od lutego do marca, kiedy na pędach ukazuje się mnóstwo drobnych, kulistych kotek. Są one srebrzystoszare, miejscami lekko różowiejące i na cienkich gałązkach przypominają perły lub krople rosy. Dzięki wczesnemu terminowi kwitnienia odmiana ta wprowadza przedwiosenny efekt jeszcze przed rozwinięciem liści przez większość krzewów. Gałązki z kotkami doskonale nadają się do cięcia i naturalnych aranżacji. W ogrodzie będzie wyglądać świetnie przy oczku wodnym, na wilgotnej łące, w naturalnej grupie, w towarzystwie turzyc, irysów, krwawnicy, swojaka, kaliny i delikatnych traw.

Uprawa: Wybiera się stanowisko w pełnym słońcu lub półcieniu. Pełne słońce sprzyja gęstemu wzrostowi, obfitemu zawiązywaniu się kotek i pięknemu rysunkowi delikatnych pędów. Gleba powinna być przepuszczalna do średnio ciężkiej, próchnicznej, świeżo wilgotnej aż do wilgotnej, bez długotrwałego przesychania. Odpowiednie pH wynosi około 5,5–7,5; roślina dobrze rośnie w zwykłej glebie ogrodowej z dostateczną ilością wilgoci. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. Dla solitera należy pozostawić przestrzeń 2 m, w grupie 1,2–1,5 m, a w luźnym, naturalnym żywopłocie 1–1,2 m. W nasadzeniach powierzchniowych stosuje się 1 roślinę na 2–3 m². Po posadzeniu podlewamy regularnie aż do ukorzenienia; starsze krzewy lepiej znoszą krótkotrwałe susze niż młode rośliny, jednak w wilgotnej glebie są gęstsze i pełniejsze. Ściółkowanie korą, zrębkami lub liśćmi ogranicza parowanie i chroni strefę korzeniową. Przycinanie wykonuje się po kwitnieniu lub wczesną wiosną. Lekkie skracanie pędów sprzyja zagęszczeniu krzewu; starsze gałęzie stopniowo usuwa się u nasady. Mocne cięcie jest możliwe, lecz u młodych roślin wykonuje się je stopniowo, aby zachować naturalny perłowy efekt kotek. Mrozoodporność wynosi około −25 do −30 °C. Możliwe problemy mogą sprawiać mszyce, pilarki, gąsienice, czerwiece, rdza wierzb, plamistość liści, mączniak oraz rakowe nekrozy pędów. W suchej glebie liście szybko tracą świeżość, dlatego zalecane jest bardziej wilgotne stanowisko ogrodowe.

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.06. 2026