Wierzba szara 'Tricolor' Salix cinerea 'Tricolor'

Opis szczegółowy produktu

Wierzba szara 'Tricolor'- ozdobna odmiana wierzby szarej, ceniona przede wszystkim za wyraźnie przebarwione liście i czerwonawawe młode pędy. Naturalnie występujący Salix cinerea rośnie w Europie oraz w przyległych obszarach strefy umiarkowanej na wilgotnych łąkach, torfowiskach, brzegach wód i w mokradłowych zaroślach. Odmiana ta tworzy zrzucający liście krzew lub niewielkie drzewo o pokroju kulistym do szeroko zaokrąglonego. W ogrodach osiąga zazwyczaj 2,5–4 m wysokości i 2,5–4 m szerokości, w formie mniej przycinanej może być bardziej masywna. Główną ozdobą są liście, które łączą w sobie zielony, kremowo-biały, jasnożółty i różowy rysunek. Najintensywniejsze barwy mają młode wiosenne przyrosty, później liście częściowo zielenieją, jednak wielobarwny efekt pozostaje widoczny przez cały sezon. Pędy są czerwonawawe lub brązowo-czerwone i stanowią piękny kontrast dla jasnych liści. Wczesną wiosną, od marca do kwietnia, przed lub w trakcie rozwijania się liści, pojawiają się bazie w odcieniach szarości i żółci. Ta odmiana idealnie sprawdzi się jako solitery przy wodzie, na trawniku, w wilgotnych grupach roślinnych, w luźnych szpalerach oraz w większych ogrodach o naturalnym charakterze. Świetnie komponuje się z dereniami o kolorowych pędach, kalinami, krwawnicami, kosacami, przeróślikami, turzycami i miskantusami. Młode gałązki można wykorzystać do sezonowych aranżacji z liśćmi.

Uprawa: Wybiera stanowiska w pełnym słońcu lub półcieniu. W jaśniejszym miejscu rysunek liści jest wyraźniejszy, jednak w gorących i suchych położeniach jasne części liści docenią dostateczną wilgotność gleby. Gleba powinna być głęboka, próchnicza, żyzna, wilgotna lub mokra, ale bez stałego zastoju wody przy korzeniach. Odpowiednie pH wynosi około 5,5–7,5; roślina toleruje gleby od słabo kwaśnych po umiarkowanie zasadowe. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. W przypadku nasadzeń soliterowych pozostawia się przestrzeń 3–4 m, w luźnym szpalerze 1,5–2 m w zależności od pożądanej gęstości. W nasadzeniach grupowych stosuje się 1 roślinę na 3–5 m². Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie aż do zakorzenienia; podczas suszy podlewanie sprzyja również starszym krzewom. Ściółka z kory lub zrębków stabilizuje wilgoć i chroni płytkie korzenie. Cięcie znosi dobrze. Dobrze znosi cięcie. Aby uzyskać intensywniejsze, młode przebarwione pędy, wykonuje się coroczne lub sporadycznie głębsze cięcie wczesną wiosną, natomiast w przypadku naturalnego soliteru wystarczy prześwietlanie po przekwitnięciu lub przedwiośnie. Czysto zielone pędy bez przebarwień należy usuwać u podstawy. Mrozoodporność dojrzałych roślin sięga około −25 do −30 °C. Potencjalne problemy mogą sprawiać mszyce, pilarki, gąsienice, puklice, rdza wierzby, plamistość liści, mączniak, martwice rakowe oraz łamanie gałęzi pod ciężarem śniegu. Niewskazana jest sucha, piaszczysta gleba bez możliwości podlewania.

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.06. 2026