Wierzba szara 'Tricolor' Salix cinerea 'Tricolor'

Opis szczegółowy produktu

Wierzba szara 'Tricolor' - ozdobna odmiana wierzby szarej, uprawiana przede wszystkim ze względu na wyraźnie pstre liście i czerwonawe młode pędy. Gatunek Salix cinerea występuje naturalnie w Europie i przyległych obszarach strefy umiarkowanej na wilgotnych łąkach, torfowiskach, brzegach wód i w zaroślach podmokłych. Odmiana tworzy zrzucający liście krzew lub niewielkie drzewo o kulistym lub szeroko zaokrąglonym pokroju. W ogrodach dorasta zwykle do 2,5–4 m wysokości i 2,5–4 m szerokości, a rzadziej przycinana może być okazalsza. Główną ozdobą są liście, łączące zielony, kremowobiały, jasnożółty i różowy rysunek. Najintensywniej wybarwione są młode wiosenne przyrosty, później liście częściowo zielenieją, jednak pstry efekt pozostaje widoczny przez cały sezon. Pędy są czerwonawe do brązowoczerwonych i dobrze kontrastują z jasnymi liśćmi. Wczesną wiosną, w marcu i kwietniu, przed rozwojem liści lub razem z nim pojawiają się kotki w szarych i żółtawych tonach. Odmiana wyróżnia się jako soliter nad wodą, na trawniku, w wilgotniejszej grupie mieszanej, w swobodnej osłonie oraz w większych ogrodach o naturalnym charakterze. Dobrze komponuje się z dereniami o barwnych pędach, kalinami, wiązówkami, kosaćcami, liliowcami, turzycami i miskantami. Młode gałązki można wykorzystać w sezonowych kompozycjach z liśćmi.

Uprawa: Wybiera się pełne słońce lub półcień. Na jaśniejszym stanowisku rysunek liści jest wyraźniejszy, jednak w gorących i suchych miejscach jasne części liści potrzebują odpowiedniej wilgotności gleby. Gleba powinna być głębsza, próchniczna, żyzna, wilgotna lub dość mokra, ale bez stale stojącej wody przy korzeniach. Odpowiednie pH wynosi około 5,5–7,5, roślina znosi glebę lekko kwaśną do lekko zasadowej. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. Dla solitera pozostawia się przestrzeń 3–4 m, w swobodnej osłonie 1,5–2 m w zależności od pożądanej gęstości. W rozleglejszej grupie stosuje się 1 roślinę na 3–5 m². Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie do czasu ukorzenienia, podczas suszy podlewanie służy także starszym krzewom. Ściółka z kory lub zrębków stabilizuje wilgotność i chroni płytkie korzenie. Dobrze znosi cięcie. Dla uzyskania wyraźniejszych młodych, pstrych pędów wykonuje się coroczne lub okresowe silniejsze cięcie wczesną wiosną, dla naturalnego solitera wystarczy prześwietlenie po kwitnieniu lub w przedwiośniu. Pędy czysto zielone, bez pstrego ubarwienia, usuwa się u podstawy. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około −25 do −30 °C. Możliwe problemy to mszyce, pilarze, gąsienice, czerwce, rdza wierzby, plamistości liści, mączniak prawdziwy, nekrozy rakowe oraz łamanie się gałęzi pod ciężarem mokrego śniegu. Nieodpowiednia jest sucha, piaszczysta gleba bez możliwości podlewania.

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.06. 2026