Wiesiołek 'Siskiyou Pink' - Oenothera speciosa 'Siskiyou Pink' Oenothera speciosa 'Siskiyou Pink'

Opis szczegółowy produktu

Wojarówka 'Siskiyou Pink' – ta odmiana tworzy gęste, płożące dywany, które w dojrzałym wieku osiągają wysokość od 20 do 30 cm i dzięki podziemnym rozłogom rozrastają się do szerokości 40 do 50 cm. Liście są rozmieszczone naprzemian, od wąsko lancetowatych po eliptyczne, ciemnozielone z delikatnie ząbkowanym lub falistym brzegiem, przy czym wraz z nadejściem chłodnych jesiennych dni często przebarwiają się na atrakcyjne brązowe i czerwone tony. Od czerwca do końca września w kątach liści nieustannie tworzą się szeroko miseczkowate, czteropłatkowe kwiaty o średnicy 4 do 5 cm. Kwiaty mają jedwabistą teksturę, otwierają się rano i mają jasnoróżowy kolor z delikatnym, ciemniejszym żyłkowaniem oraz kontrastowym, limonkowożółtym środkiem. W przeciwieństwie do niektórych innych przedstawicieli tego rodzaju, kwiaty są otwarte w ciągu dnia i produkują nektar poszukiwany przez pszczoły i motyle. W architekturze ogrodowej kultivar ten jest wykorzystywany do pokrycia słonecznych stoków, jako podszyt pod wyższe krzewy, w przedniej części rabat bylin lub w korytkach. Świetnie komponuje się z szałwiami, lawendami, rozchodnikami i trawami ozdobnymi, takimi jak kostrzewa.

Uprawa: wymaga stanowiska w pełnym słońcu, gdzie obficie kwitnie i zachowuje zwarty pokrój. Kluczowym warunkiem długowieczności jest doskonale przepuszczalna, piaszczysta, kamienista lub żwirowa gleba, która jest raczej uboga w składniki odżywcze. Zalecane pH podłoża powinno mieścić się w zakresie od neutralnego do lekko zasadowego, od 6,5 do 7,5. W ciężkich, gliniastych i stale podmokłych glebach system korzeniowy w okresie zimowym gnije, a roślina zamiera. Sadzonki sadzimy na grządkach wiosną lub jesienią z zalecaną gęstością od 7 do 9 sztuk na m2. Regularne podlewanie jest konieczne jedynie bezpośrednio po posadzeniu; po ukorzenieniu się kultivar wykazuje doskonałą odporność na suszę i nie wymaga dodatkowego podlewania. Nawożenie nie jest zalecane, ponieważ nadmiar azotu wspomaga bujny wzrost liści kosztem kwitnienia i może spowodować zbyt ekspansywne rozprzestrzenianie się rozłogów. Po przekwitnięciu głównej fali w sierpniu warto lekko przyciąć kępę, co wspomaga tworzenie nowych pąków. Pod koniec zimy przeprowadza się całkowite oczyszczanie kępy i usuwanie suchych części nadziemnych tuż nad poziomem gleby. Mrozoodporność dojrzałych roślin jest niezawodna do -23 °C; w chłodniejszych regionach lub przy braku pokrywy śnieżnej zaleca się lekkie okrycie zimowe z kory lub igliwia.

Autor: Nikol | Revizja: 02.06.2026