Wilczomlecz pstry 'MINERS MERLOT' PBR - Euphorbia 'MINERS MERLOT' PBR Euphorbia epithymoides 'MINERS MERLOT'

Opis szczegółowy produktu

Wilczomlecz ogrodowy 'MINERS MERLOT' - należy do ogrodowych mieszańców pochodzących od wilczomleczu migdałolistnego Euphorbia amygdaloides i wilczomleczu cyprysowatego Euphorbia characias, które łączą bardziej masywną budowę z długotrwałą dekoracyjnością liści. Odmiana 'Miner's Merlot' została wyselekcjonowana jako przypadkowa siewka w 2015 roku w Kalifornii i jest wprowadzana pod oznaczeniem hodowlanym KM-MM024. Tworzy zwarte, częściowo zimozielone kępy, zazwyczaj o wysokości 50–60 cm i szerokości 50–60 cm, z mocnymi, wyprostowanymi pędami. Liście są wąskie do lancetowatych, wiosną i w chłodniejszym okresie intensywnie winnoczerwone, latem mogą częściowo przechodzić w ciemnozielone z czerwonym odcieniem. Od kwietnia do czerwca nad liśćmi pojawiają się wierzchołkowe kwiatostany z zielonożółtymi do limonkowych podsadkami, które przy przekwitaniu często różowieją i utrzymują dekoracyjność nawet po kwitnieniu. Roślina dostarcza pyłku i nektaru zapylaczom, a w ogrodzie pełni rolę barwnego szkieletu, który utrzymuje kompozycję nawet poza głównym sezonem. Sprawdzi się w nowoczesnych rabatach bylinowych, w nasadzeniach żwirowych, na obrzeżach ścieżek oraz w większych pojemnikach. Wyróżnia się w połączeniu z ozdobnymi czosnkami, krwawnikami, bodziszkami, szałwiami, bylicami, tiarellami i delikatnymi trawami, gdzie tworzy ciemny kontrast. Mleczko wilczomleczy jest trujące i drażniące, dlatego należy zachować ostrożność podczas cięcia i manipulacji. Euphorbia to piękna i niewymagająca roślina, która może wnieść do ogrodu różnorodność i radość. Jej dekoracyjne liście i kwiaty są cenione przez ogrodników na całym świecie.

Uprawa: Stanowisko jest najkorzystniejsze w pełnym słońcu, toleruje również półcień, gdzie ulistnienie mniej się wybarwia, a kwiatostany są rzadsze. W osłoniętym miejscu i na podwyższonych stanowiskach, gdzie zimą nie stoi woda, zwiększa się pewność zimowania. Gleba sprawdza się przepuszczalna, gliniasto-piaszczysta do kamienistej, z dobrym drenażem, odpowiednie pH wynosi około 6,5–7,8. Podlewanie koncentruje się na okresie po posadzeniu, później roślina lepiej znosi suchszy reżim niż nadmierne nawodnienie, zwłaszcza zimą. Nawożenie jest umiarkowane, zbyt żyzna gleba prowadzi do miękkich tkanek. Po kwitnieniu często usuwa się pędy kwiatowe i w razie potrzeby skraca uszkodzone pędy, zawsze w rękawicach. W pojemnikach sprawdza się podłoże z wyższą zawartością składnika mineralnego oraz ochrona zimowa przed długotrwałym deszczem. Sadzenie jest wskazane wiosną i jesienią, u roślin pojemnikowych zazwyczaj od marca do października. Kwitnienie odbywa się najczęściej od kwietnia do czerwca i może się przedłużyć do lipca. Mrozoodporność podaje się w przybliżeniu -15 do -23 °C, w chłodniejszych rejonach rozwija się z mineralnym mulczem i bez zimowej wilgoci. Odstępy wybiera się wokół 50–60 cm, czyli około 3–4 roślin na m². Z chorób pojawiają się przede wszystkim gnicie korzeni przy mokrej glebie, na młodych pędach czasami występują mszyce, wyjątkowo mączniak w zbyt gęstym zaroście.

Autor: Kristýna | Rewizja: 07.01.2026