Wilczomlecz sosnka ‘Fens Ruby’ - Euphorbia cyparissias ‘Fens Ruby’ Euphorbia cyparissias 'Fens Ruby'

Opis szczegółowy produktu

Wilczomlecz sosnka ‘Fens Ruby’ – europejska bylina sucholubna z otwartych zboczy, piaszczystych łach i trawiastych stepów, gdzie dobrze rośnie na uboższych, szybko przesychających glebach. Odmiana 'Fens Ruby' została wybrana ze względu na bardziej wyrazisty efekt kolorystyczny liści i bardziej zwartą budowę, jednak rozprzestrzenia się za pomocą płożących się kłączy i potrafi w ciągu kilku lat stworzyć zwarty łan. W dorosłości osiąga wysokość około 30–40 cm i szerokość 40–60 cm, w zależności od gleby i wilgotności. Liście są wąskie, równowąskie do igiełkowatych, wiosną intensywnie purpurowo lub brązowo ubarwione, latem przechodzą w kolor niebieskozielony, a jesienią często przebarwiają się na odcienie czerwono-pomarańczowe. W maju i czerwcu na końcach pędów pojawiają się kwiatostany z efektownymi żółtozielonymi podsadkami, które podczas dojrzewania mogą nabrać różowawego odcienia. Kwiatostan dostarcza pyłku i nektaru zapylaczom, a tekstura liści działa jak lekka zasłona między kamieniami. Roślina znajduje zastosowanie na rabatach żwirowych, skalniakach, suchych obrzeżach nasadzeń bylinowych oraz jako kolorystyczny podszyt między kępami traw ozdobnych. W kompozycji dobrze komponuje się z kostrzewami, ostnicami, macierzankami, rozchodnikami, niskimi szałwiami i niskimi odmianami krwawników. Wszystkie wilczomierze zawierają białe mleczko, które podrażnia skórę i błony śluzowe, dlatego należy zachować ostrożność podczas cięcia i umieszczania w ogrodach z małymi dziećmi.

Uprawa: Stanowisko jest najbardziej niezawodne w pełnym słońcu, ewentualnie w lekkim półcieniu, gdzie intensywność purpurowego odcienia jest mniejsza. W miejscach osłoniętych i podwyższonych, gdzie zimą nie stoi woda, wybarwienie i zimowanie są stabilniejsze. Odpowiednia jest gleba lekka, kamienista do piaszczystej, dobrze przepuszczalna, bez długotrwałego przemoczenia, odpowiednie pH wynosi około 6,0–7,8. Podlewanie ukorzenionych roślin jest ograniczone, dobrze znoszą suszę, bardziej wrażliwe jest zimowe przemoczenie i ciężkie gliny. Nawożenie jest skromne, na ubogich glebach wystarczy wiosenny dodatek kompostu w małej dawce lub nawóz mineralny o niższej zawartości azotu. Cięcie zazwyczaj dotyczy przekwitłych łodyg i ewentualnego skrócenia rozrastających się brzegów, podczas pracy zaleca się rękawice ze względu na mleczko. Uprawa w pojemniku jest możliwa w mieszance z wyższą zawartością składnika mineralnego i warstwą drenażową, podlewanie jest umiarkowane. Sadzenie jest wskazane wiosną i jesienią, u roślin kontenerowych zazwyczaj od marca do października. Kwitnienie odbywa się najczęściej w maju i czerwcu. Mrozoodporność dobrze ukorzenionych roślin wynosi około -28 do -34 °C. Odstępy wybiera się około 30–40 cm, co odpowiada około 6–9 roślinom na m². Spośród chorób może pojawić się gnicie korzeni przy stale mokrej glebie, na młodych pędach czasami pojawiają się mszyce, ewentualnie mączniak w zbyt gęstym zaroślu.

Autor: Kristýna | Rewizja: 07.01.2026