Winnik tojadowaty 'Seattle' Ampelopsis aconitifolia 'Seattle'

Opis szczegółowy produktu

Dłonczolist 'Seattle' - należy do pnączy pochodzących z Azji Wschodniej, gdzie rośnie na skrajach lasów i na jasnych zboczach. Ta odmiana jest ceniona za bardzo delikatnie podzielone, głęboko rozcięte liście przypominające kształty zawilców. W pełni wegetacji tworzy lekką, przewiewną powierzchnię zieleni, która porusza się na wietrze i nadaje nasadzeniom żywy charakter. Liście osiągają 6-10 cm, są świeżo zielone, a jesienią przebarwiają się na żółto. Wzrost jest szybki, pędy rocznie wydłużają się o 1-2 m, a całkowita wysokość wynosi następnie około 4-6 m, szerokość w zależności od konstrukcji może przekraczać 3 m. Kwiaty pojawiają się w czerwcu i lipcu w drobnych, niepozornych wiechach, jesienią mogą tworzyć się drobne ciemne jagody, które dekoracyjnie uzupełniają listowie. Roślina nie posiada przyssawki, więc konieczne jest podparcie. W kompozycjach sprawdza się tam, gdzie pożądana jest subtelna, delikatna struktura - na pergolach, drewnianych płotach, a także przy starszych drzewach, których pnie optycznie zmiękcza. Dzięki lekkiemu wyglądowi nadaje się do ogrodów naturalnych, nowoczesnych i urządzonych w stylu azjatyckim. Można ją łączyć z trawami ozdobnymi, tawułami lub cieniolubnymi paprociami, które podkreślą jej rozczłonkowane liście. Dla ptactwa jagody stanowią drobne źródło pożywienia, przez człowieka nie są spożywane.

Uprawa: Do uprawy w naszych warunkach odpowiednie jest stanowisko słoneczne do półcienistego, w cieplejszych rejonach toleruje lekki cień, przy czym w pełniejszym świetle tworzy gęstsze ulistnienie i lepiej drewnieje. Idealny jest chroniony mikroklimat przy ścianie lub pergoli, ale w łagodniejszych rejonach dobrze prosperuje również w bardziej otwartych miejscach. Preferuje głębszą, próchniczą, średnio żyzną glebę, która jest dobrze przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, bez długotrwałego zastoju wody. Odpowiednie jest lekko kwaśne do neutralnego pH w zakresie około 6,0-7,5. Przy sadzeniu zaleca się dołek przekopany i wzbogacony kompostem, aby korzenie łatwo rozrastały się w otoczeniu. Rośliny sadzi się od marca do maja lub od września do października, w przypadku okazów z doniczek w zależności od pogody przez cały okres bez mrozu. Dla równomiernego zagęszczenia porostu wybiera się rozstawy około 1,5-2 m w zależności od wielkości konstrukcji. Już przy sadzeniu ważne jest przewidzenie solidnego podparcia, do którego pędy są stopniowo prowadzone i lekko przywiązywane, dopóki nie przyczepią się samodzielnie wąsami czepnymi. W pierwszych dwóch do trzech latach po posadzeniu kluczowe jest regularniejsze podlewanie, zwłaszcza w letnich okresach suszy, aby roślina dobrze się zakorzeniła i utworzyła silny szkielet pędów. Po zakorzenieniu znosi przejściową suszę stosunkowo dobrze, zwłaszcza jeśli gleba jest ściółkowana warstwą kory lub zrębków, która ogranicza parowanie i poprawia mikroklimat korzeni. Nawożenie jest zazwyczaj wystarczające w formie kompostu lub nawozu organicznego raz w roku na wiosnę, na glebach ubogich w składniki odżywcze można uzupełnić nawóz dla drzew ozdobnych. Cięcie nie jest skomplikowane, wykonuje się je w razie potrzeby wiosną lub po głównym okresie wzrostu. Usuwa się suche, przemarznięte i słabe pędy, przerzedza się zagęszczone miejsca, a zbyt długie pędy skraca się tak, aby utrzymać pożądaną wysokość i szerokość rośliny. Mrozoodporność w warunkach europejskich wynosi około -23 do -25 °C. W chłodniejszych rejonach korzystne jest zimowe ściółkowanie strefy korzeniowej i sadzenie w miejscu bardziej osłoniętym. Młode rośliny w wyjątkowo ostre zimie mogą częściowo przemarznąć, ale z dobrze zdrewniałej podstawy zazwyczaj ponownie odrastają. Spośród chorób i szkodników pojawiają się tylko pojedyncze przypadki porażenia mszycami lub mączniakiem przy długotrwałym stresie, ogólnie jest to odporna, długowieczna roślina pnąca, odpowiednia nawet dla początkujących hodowców, którzy potrzebują szybko i trwale zazielenić pionowe powierzchnie.