Winnik tojadowaty Ampelopsis aconitifolia

Opis szczegółowy produktu

Winorośl pięciolistna - pnącze zdrewniałe, pochodzące z północnej i środkowej części wschodnich Chin, gdzie rośnie w zaroślach, na trawiastych zboczach i na skrajach widnych lasów. W ogrodzie zachowuje się jak opadająca, silnie rosnąca liana, która przy odpowiedniej podporze dorasta do 6-10 m wysokości i w zależności od przestrzeni 3-4 m szerokości. Cienkie, elastyczne pędy są początkowo zielone, później brązowieją i drewnieją, przyczepiając się do podpór za pomocą rozgałęzionych wąsów, podobnie jak winorośl. Liście są głęboko dłoniasto podzielone, najczęściej z trzema do pięciu wąskimi klapami, co tworzy delikatny, rozczłonkowany wygląd. Pojedyncze listki mają zwykle około 5-10 cm długości, z wierzchu intensywnie zielone, od spodu jaśniejsze, wiosną często z lekkim brązowawym odcieniem. Jesienią przechodzą w żółtawe odcienie, czasem z domieszką pomarańczowego. Kwiaty pojawiają się od maja do lipca w drobnych, płaskich baldachogronach w kątach liści. Są zielonkawo-białe, na pierwszy rzut oka niepozorne, jednak dostarczają nektaru i pyłku dla pszczół i innych drobnych owadów. Po kwitnieniu następuje tworzenie drobnych, kulistych jagód, które dojrzewają pod koniec lata i na początku jesieni, zazwyczaj w sierpniu do września. Jagody mają około 5-8 mm średnicy, w gronach po kilkadziesiąt sztuk, zabarwione na żółto, pomarańczowo lub brązowo z ciemniejszymi kropkami. Owoce nie są przeznaczone do spożycia, służą głównie jako ozdoba nasadzeń i pokarm dla ptaków. W architekturze ogrodowej znajduje zastosowanie do okrywania pergoli, płotów, na ścianach domów oraz do zazieleniania starych drzew, gdzie delikatnie podzielone liście zmiękczają sylwetkę pnia. Nadaje się do większych ogrodów z dużą ilością przestrzeni, ale przy regularnym cięciu można ją utrzymać nawet na mniejszej konstrukcji. Ze względu na szybki wzrost jest stosowana tam, gdzie pożądane jest szybkie zazielenienie elementów pionowych.

Uprawa: Do uprawy w naszych warunkach nadaje się stanowisko słoneczne do półcienistego, w cieplejszych rejonach toleruje lekki cień, przy pełniejszym świetle tworzy gęstsze ulistnienie i lepiej drewnieje. Idealny jest chroniony mikroklimat przy ścianie lub pergoli, ale w łagodniejszych rejonach dobrze prosperuje również w bardziej otwartych miejscach. Preferuje głębszą, próchniczą, średnio żyzną glebę, która jest dobrze przepuszczalna i umiarkowanie wilgotna, bez długotrwałego zastoju wody. Odpowiednie jest lekko kwaśne do neutralnego pH w zakresie około 6,0-7,5. Przy sadzeniu zaleca się dołek przekopany i wzbogacony kompostem, aby korzenie łatwo rozrastały się w otoczeniu. Rośliny sadzi się od marca do maja lub od września do października, w przypadku okazów z doniczek w zależności od pogody przez cały okres bez mrozu. Dla równomiernego zagęszczenia porostu wybiera się rozstawy około 1,5-2 m w zależności od wielkości konstrukcji. Już przy sadzeniu ważne jest przewidzenie solidnego podparcia, do którego pędy są stopniowo prowadzone i lekko przywiązywane, dopóki nie przyczepią się samodzielnie wąsami czepnymi. W pierwszych dwóch do trzech latach po posadzeniu kluczowe jest regularniejsze podlewanie, zwłaszcza w letnich okresach suszy, aby roślina dobrze się zakorzeniła i utworzyła silny szkielet pędów. Po zakorzenieniu znosi przejściową suszę stosunkowo dobrze, zwłaszcza jeśli gleba jest ściółkowana warstwą kory lub zrębków, która ogranicza parowanie i poprawia mikroklimat korzeni. Nawożenie jest zazwyczaj wystarczające w formie kompostu lub nawozu organicznego raz w roku na wiosnę, na glebach ubogich w składniki odżywcze można uzupełnić nawóz dla drzew ozdobnych. Cięcie nie jest skomplikowane, wykonuje się je w razie potrzeby wiosną lub po głównym okresie wzrostu. Usuwa się suche, przemarznięte i słabe pędy, przerzedza się zagęszczone miejsca, a zbyt długie pędy skraca się tak, aby utrzymać pożądaną wysokość i szerokość rośliny. Mrozoodporność w warunkach europejskich wynosi około -23 do -25 °C. W chłodniejszych rejonach korzystne jest zimowe ściółkowanie strefy korzeniowej i sadzenie w miejscu bardziej osłoniętym. Młode rośliny w wyjątkowo ostre zimie mogą częściowo przemarznąć, ale z dobrze zdrewniałej podstawy zazwyczaj ponownie odrastają. Spośród chorób i szkodników pojawiają się tylko pojedyncze przypadki porażenia mszycami lub mączniakiem przy długotrwałym stresie, ogólnie jest to odporna, długowieczna roślina pnąca, odpowiednia nawet dla początkujących hodowców, którzy potrzebują szybko i trwale zazielenić pionowe powierzchnie.