Winorośl 'Michele Palieri' Vitis vinifera „Michele Palieri”

Opis szczegółowy produktu

Opis, pochodzenie i zastosowanie

Winorośl (Vitis vinifera) 'Michele Palieri' to doskonała odmiana stołowa, wyhodowana w 1958 roku przez Michele Palieri w Velletri we Włoszech, poprzez skrzyżowanie odmian 'Alphonse Lavallée' i 'Red Malaga'. Pokrój charakteryzuje się bardzo silnym wzrostem i dużymi, pięcioklapowymi liśćmi z wyraźnym unerwieniem, które jesienią przebarwiają się na dekoracyjne odcienie. Kwiatostany tworzą wiechy drobnych, samopylnych kwiatów, które kwitną w czerwcu. Owocem są potężne, cylindryczno-stożkowate grona o średniej masie 500–800 g. Jagody są duże, owalne, z ciemnofioletową do czarnej skórką pokrytą delikatnym, niebieskawym nalotem. Miąższ jest mięsisty, chrupki i neutralny w smaku, ale bardzo słodki. Owoce zawierają znaczną ilość resweratrolu, witamin z grupy B oraz minerałów, takich jak potas i magnez, które są korzystne dla układu krążenia. W kuchni wykorzystuje się ją głównie do bezpośredniego spożycia, gdzie jej tekstura jest doceniana, ale nadaje się również do dekoracji deserów lub produkcji świeżych soków. W architekturze krajobrazu pełni funkcję zacieniającą i produkcyjną, szczególnie w połączeniu z białymi odmianami dla kontrastu kolorystycznego.

Instrukcje uprawy

Kluczowym elementem dla udanej uprawy tej odmiany jest wybór stanowiska w pełnym słońcu, najlepiej na osłoniętych południowych lub południowo-zachodnich zboczach lub przy nagrzanych ścianach domów. Winorośl preferuje głębokie, przepuszczalne gleby bogate w składniki odżywcze o pH w zakresie 6,5–7,5. Sadzenie przeprowadza się wiosną (marzec-maj) lub jesienią (październik-listopad) do dołów o głębokości około 40 cm z dodatkiem dojrzałego kompostu. Roślina wymaga mocnego wsparcia, do którego przywiązuje się pędy. Zalecany rozstaw przy sadzeniu rzędowym wynosi 1–1,2 m między roślinami. Podstawą obfitych plonów jest regularne cięcie na jeden lub dwa pędy (system Guyota), wykonywane wczesną wiosną, a następnie usuwanie zielonych pędów latem. Podlewanie jest konieczne przede wszystkim u młodych sadzonek i w okresach długotrwałej suszy przed dojrzewaniem owoców. Mrozoodporność drewna wynosi około -18 °C do -20 °C, dlatego na obszarach peryferyjnych zaleca się zimowe okrywanie podstawy pnia. Odmiana wykazuje średnią odporność na mączniaka prawdziwego i rzekomego, dlatego zaleca się profilaktyczną ochronę w okresie po kwitnieniu i w deszczowe lata.

Autor: Roman Leger | Rewizja: 01. 05. 2026