Winorośl właściwa 'Michele Palieri' Vitis vinifera 'Michele Palieri'

Opis szczegółowy produktu

Opis, pochodzenie i zastosowanie

Winorośl właściwa (Vitis vinifera) 'Michele Palieri' to znakomita odmiana deserowa, wyhodowana w 1958 roku przez Michele Palieriego we włoskim Velletri ze skrzyżowania odmian 'Alphonse Lavallée' i 'Red Malaga'. Pokrój charakteryzuje się bardzo silnym wzrostem oraz dużymi, pięcioklapowymi liśćmi z wyraźnym unerwieniem, które jesienią przebarwiają się na dekoracyjne odcienie. Kwiatostany tworzą wiechy drobnych, samopylnych kwiatów, kwitnących w czerwcu. Owocem są okazałe, cylindryczno-stożkowate grona o przeciętnej masie 500–800 g. Jagody są duże, owalne, o ciemnofioletowej do czarnej skórce pokrytej delikatnym niebieskawym nalotem woskowym. Miąższ jest mięsisty, chrupiący, o neutralnym, ale bardzo słodkim smaku. Owoce zawierają znaczne ilości resweratrolu, witamin z grupy B oraz składników mineralnych, takich jak potas i magnez, korzystnych dla układu sercowo-naczyniowego. W kuchni wykorzystuje się je przede wszystkim do bezpośredniego spożycia, przy którym najlepiej uwidacznia się ich konsystencja, ale nadają się także do dekoracji deserów i przygotowania świeżych soków. W architekturze ogrodowej winorośl pełni funkcję zarówno cieniującą, jak i użytkową, zwłaszcza w połączeniu z odmianami o białych owocach, tworzącymi barwny kontrast.

Instrukcja uprawy

Kluczem do udanej uprawy tej odmiany jest wybór stanowiska w pełnym słońcu, najlepiej na osłoniętych stokach o wystawie południowej lub południowo-zachodniej albo przy nagrzanych ścianach budynków. Winorośl preferuje gleby głębokie, przepuszczalne i zasobne w składniki pokarmowe, o pH 6,5–7,5. Sadzenie przeprowadza się wiosną (od marca do maja) lub jesienią (od października do listopada) do dołów o głębokości około 40 cm z dodatkiem dojrzałego kompostu. Roślina wymaga solidnej podpory, do której przywiązuje się pędy. Zalecana rozstawa przy sadzeniu w rzędach to 1–1,2 m między roślinami. Podstawą obfitego plonu jest regularne cięcie na jeden lub dwa łuki owoconośne (system Guyota), wykonywane przedwiośniem, a następnie wyłamywanie zbędnych zielonych pędów w ciągu lata. Podlewanie jest konieczne przede wszystkim u młodych sadzonek oraz w okresach długotrwałej suszy przed dojrzewaniem owoców. Mrozoodporność drewna wynosi około -18 °C do -20 °C, dlatego w chłodniejszych rejonach zaleca się zimowe okrywanie podstawy pnia. Odmiana wykazuje średnią odporność na mączniaka prawdziwego i mączniaka rzekomego winorośli, zaleca się więc ochronę zapobiegawczą po przekwitnięciu oraz w deszczowe lata.

Autor: Roman Leger | Rewizja: 01. 05. 2026