Wiśnia piłkowana 'Royal Burgundy' Prunus serrulata 'Royal Burgundy'

Opis szczegółowy produktu

Wiśnia piłkowana 'Royal Burgundy' - piękne drzewo ozdobne, cenione za połączenie ciemnopurpurowych liści z obfitymi, pełnymi, różowymi kwiatami. Należy do bardzo efektownych odmian, które dzięki wyrazistemu kontrastowi liści i kwiatów nadają ogrodowi luksusowy, rzucający się w oczy charakter. Rośnie jako średniej wielkości drzewo, zwykle o wysokości 4–6 metrów i szerokości około 3–5 metrów. Korona jest wazonowata do rozłożystej. Odmiana powstała jako barwna mutacja odmiany 'Kanzan'. Pokrój jest regularny, a drzewo sprawia wrażenie zwartego. Kwiaty pojawiają się od kwietnia do początku maja. Są pełne, intensywnie różowe, o średnicy około 5 cm. Drzewo kwitnie obficie, a gałęzie są gęsto obsypane dużymi kwiatami, co daje wyrazisty wiosenny efekt. Kwiaty zebrane są w niewielkie pęczki. Największą osobliwością są ciemne, bordowe do purpurowych liście, które rozwijają się w odcieniu brązu i przez całe lato zachowują dekoracyjną, intensywnie bordową barwę. Jesienią przebarwiają się na odcienie czerwieni i pomarańczu, dzięki czemu drzewo jest atrakcyjne naprawdę przez cały sezon. Jest mrozoodporna, dobrze znosi wiatr i zwykle nie choruje. Doskonale sprawdza się jako soliter, w mniejszych ogrodach, przedogródkach, na terenach reprezentacyjnych, a także jako wyrazisty barwny kontrast dla drzew o zielonych liściach i roślin iglastych. Pięknie wygląda również w towarzystwie innych wiśni ozdobnych lub klonów palmowych.

Wiśnia piłkowana pochodzi z Japonii i Chin, z regionów, gdzie wraz z chryzantemami i piwoniami jest symbolem wzniosłego dziedzictwa kultury Wschodu. Należy do wysoko cenionych drzew kwitnących, zwłaszcza odmian o pełnych kwiatach, które w Europie zaczęto uprawiać w XIX wieku. Jej charakterystyczne gałęzie wyrastają skośnie i tworzą nieregularnie półkulistą koronę, a rośliny o pokroju krzewu lub niewielkiego drzewa osiągają wysokość 3–8 m. Kora jest gładka, ciemnobrązowa i łuszczy się poprzecznie. Liście są gładkie, błyszczące, zaostrzone, o długości 6–15 cm, z sinozieloną spodnią stroną, która kontrastuje z brązowawozieloną stroną wierzchnią. Białe do różowych kwiaty pojawiają się w grupach po 3–5 i mają średnicę około 3–4 cm. Tworzą gronowate kwiatostany na szypułkach o długości do 40 mm. Rozwijają się od kwietnia do maja, co nadaje drzewu bardzo atrakcyjny wygląd. Wiśnie ozdobne wyróżniają się szeroką gamą odmian, co przyczynia się do ich estetycznej różnorodności i godnego podziwu wyglądu. Drzewo dobrze rośnie na glebach suchszych, dlatego zaleca się wybór stanowisk położonych wyżej, z dobrze przepuszczalną, raczej gliniastą glebą. Stanowisko powinno być słoneczne i ciepłe. Roślina jest bardzo odporna na wiatr, także na gorące i suche wiatry, częste w miastach. Korzenie się bardzo płytko, zwykle na głębokości około 1,5 m od powierzchni gleby. 

Uprawa:  Najlepiej rosną w pełnym słońcu, gdzie obficie kwitną i mają najładniejszy pokrój. W półcieniu również rosną, ale kwiatów jest mniej. Gleba powinna być próchnicza, dobrze przepuszczalna, średnio ciężka do lżejszej, lekko kwaśna do obojętnej (pH 6,0–7,0). Wiśnie ozdobne nie znoszą gleb ciężkich, mokrych i zimnych, w których może dochodzić do gnicia korzeni. Ściółkowanie korą lub zrębkami pomaga utrzymać równomierną wilgotność i chroni płytkie korzenie przed przegrzaniem. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych latach po posadzeniu. Dorosłe drzewa są stosunkowo odporne na suszę, ale w upalne lata korzystają z dodatkowego podlewania, które poprawia jakość kwiatów i ogólną kondycję drzewa. Wystarczy umiarkowane nawożenie – wiosną kompost lub słaby nawóz organiczny. Nadmiar azotu jest niewskazany, ponieważ pobudza wzrost masy zielonej kosztem kwitnienia. Mrozoodporność większości wiśni ozdobnych jest dobra, zwykle do –20 do –25 °C, jednak pąki kwiatowe mogą być wrażliwe na późne przymrozki wiosenne. W chłodnych regionach zaleca się więc sadzenie w osłoniętym miejscu, na przykład przy południowej ścianie domu. Roślina jest na ogół zdrowa, ale niekiedy może pojawić się brunatna zgnilizna (monilioza) lub mszyce, zwłaszcza w deszczowych okresach. Cięcie ogranicza się do minimum, ponieważ drzewa źle znoszą silne zabiegi. Usuwa się jedynie suche, uszkodzone lub krzyżujące się gałęzie, najlepiej po przekwitnięciu. Silne cięcie może prowadzić do osłabienia rośliny lub wycieku gumy.

Autor: Kamila | Rewizja: 11.12. 2025