Wiśnia piłkowana 'Royal Burgundy' Prunus serrulata 'Royal Burgundy'

Opis szczegółowy produktu

Wiśnia ozdobna 'Royal Burgundy' - piękna roślina ozdobna, ceniona za połączenie ciemnopurpurowych liści i obfitych, pełnych różowych kwiatów. Należy do bardzo efektownych odmian, które w ogrodzie prezentują się luksusowo i efektownie dzięki wyraźnemu kontrastowi liści i kwiatów. Rośnie jako średniej wielkości drzewo, zazwyczaj od 4 do 6 metrów wysokości i około 3 do 5 metrów szerokości. Korona jest wazowata lub rozłożysta. Powstała jako mutacja barwna odmiany 'Kanzan'. Pokrój jest regularny, a drzewo sprawia wrażenie zwartego. Kwiaty pojawiają się od kwietnia do początku maja, są pełne, intensywnie różowe, o średnicy około 5 cm. Kwitnie obficie, a gałęzie są gęsto obsypane dużymi kwiatami, co tworzy wyrazisty wiosenny efekt. Kwiaty są ułożone w małe grona. Największą osobliwością są jej ciemne, winno- lub purpurowo zabarwione liście, które rozwijają się jako brązowe i przez całe lato utrzymują dekoracyjny, intensywnie winny kolor. Na jesieni przebarwiają się na czerwone i pomarańczowe odcienie, dzięki czemu drzewo jest efektowne przez cały sezon. Jest mrozoodporna, dobrze znosi wiatr i zazwyczaj nie choruje. Jest idealna jako soliter, do mniejszych ogrodów, przedogródków, reprezentacyjnych powierzchni, a także jako wyrazisty kontrast kolorystyczny dla drzew o zielonych liściach lub iglaków. Pięknie prezentuje się również w połączeniu z innymi odmianami sakur lub japońskimi klonami.

Sakura ozdobna pochodzi z Japonii i Chin, z obszarów, gdzie wraz z chryzantemami i piwoniami jest symbolem wzniosłego orientalnego dziedzictwa kulturowego. Należy do wysoko cenionych drzew kwitnących, zwłaszcza tych z pełnymi kwiatami, które zaczęto uprawiać w Europie od XIX wieku. Jej charakterystyczne gałęzie są ułożone ukośnie i tworzą nierównomiernie półkulistą koronę, która nadaje krzewom lub mniejszym drzewom wysokość 3-8 m. Kora jest gładka, ciemnobrązowa i łuszczy się poprzecznie. Liście tej rośliny są gładkie, błyszczące, spiczaste i tworzą 6-15 cm długie listki z szarozielonym spodem, który kontrastuje z brązowo-zieloną powierzchnią wierzchnią. Białe lub różowe kwiaty sakury pojawiają się w grupach po 3-5 i mają średnicę około 3-4 cm. Kwiaty tworzą groniaste kwiatostany i mają łodygi o długości do 40 mm. Kwitną od kwietnia do maja, co nadaje tej roślinie bardzo atrakcyjny wygląd. Sakury charakteryzują się szerokim spektrum odmian, co przyczynia się do ich estetycznego zróżnicowania i imponującego wyglądu. Drzewo to dobrze rośnie na suchszych glebach, dlatego zaleca się wybieranie stanowisk położonych wyżej, o dobrej przepuszczalności, raczej gliniastych. Zaleca się, aby stanowisko było słoneczne, ciepłe, jest bardzo odporna na wiatr, w tym na gorące i suche wiatry, które często występują w miastach. Korzenie są bardzo płytkie, zazwyczaj około 1,5 m od powierzchni gruntu.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie obficie kwitnie i ma najlepszy kształt. W półcieniu również będzie rosła, ale kwiatów będzie mniej. Gleba powinna być próchniczna, dobrze przepuszczalna, średnio ciężka do lżejszej, lekko kwaśna do obojętnej (pH 6,0–7,0). Sadzonych nie znoszą ciężkich, mokrych i zimnych gleb, w których mogą cierpieć z powodu gnicia korzeni. Ściółkowanie korą lub zrębkami pomaga utrzymać równomierną wilgotność i chroni płytkie korzenie przed przegrzaniem. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych latach po posadzeniu. Dorosłe sakury są stosunkowo odporne na suszę, ale w gorące lata docenią dodatkową wodę, która poprawia jakość kwiatów i ogólny stan zdrowia drzewa. Nawożenie jest wystarczające umiarkowane — wiosną kompost lub słaby nawóz organiczny. Nadmiar azotu jest niewskazany, ponieważ sprzyja wzrostowi masy zielonej kosztem kwitnienia. Mrozoodporność większości sakur jest dobra, zazwyczaj do –20 do –25 °C, ale pąki kwiatowe mogą być wrażliwe na późne wiosenne przymrozki. Na chłodnych obszarach zaleca się sadzenie w miejscu osłoniętym, na przykład przy południowej ścianie domu. Roślina jest ogólnie zdrowa, ale czasami może pojawić się brunatna zgnilizna lub mszyce, szczególnie w deszczowym okresie. Cięcie wykonuje się jak najrzadziej, ponieważ źle znoszą silne ingerencje. Usuwa się tylko suche, uszkodzone lub krzyżujące się gałęzie, najlepiej po kwitnieniu. Silne cięcie może prowadzić do osłabienia rośliny lub wycieku żywicy.

Autor: Kamila | Revizja: 11.12. 2025