Wiśnia zwisająca 'Beni-shidare' Prunus pendula 'Beni-shidare'

Opis szczegółowy produktu

Wiśnia płacząca 'Beni-shidare' – należy do płaczących wiśni japońskich o bardzo efektownym wiosennym wyglądzie. W literaturze często zaliczana do grupy Prunus pendula lub do form płaczących wiśni piłkowanej. Kultywar tworzy pień z koroną, z której wyrastają długie, wąskie i elastyczne gałęzie kaskadowo opadające w dół. Ostateczna wysokość i szerokość zależą od wysokości szczepienia, wieku i prowadzenia korony; w ogrodach zazwyczaj osiąga około 3–8 m wysokości i 3–5 m szerokości. Kwiaty otwierają się bardzo wcześnie, od marca do kwietnia, często jeszcze przed pełnym ulistnieniem. Pąki mają intensywnie różowy kolor, kwiaty są pojedyncze, pięciopłatkowe, różowe i drobniejsze, rozmieszczone wzdłuż cienkich, płaczących gałązek. Wiosenne kwitnienie trwa w zależności od pogody około jednego do dwóch tygodni i przyciąga pszczoły oraz inne wczesne owady. Liście są jajowate do eliptycznych, zielone, piłkowane; po przekwitnięciu nadają koronie świeżą, delikatną teksturę, a jesienią barwią się na żółto i pomarańczowo. Drobne owoce mają głównie walory dekoracyjne i mogą służyć ptactwu. Kultywar sprawdzi się w nasadzeniach soliterowych na trawniku, przy brzegu wody, obok tarasu, przy wejściu lub w spokojnej kompozycji w stylu japońskim z azaliami, paprociami i trawami ozdobnymi

Uprawa: Odpowiednie jest pełne słońce lub lekki półcień, choć w tym drugim przypadku kwitnienie nie jest tak intensywne. Najlepiej rośnie w miejscu osłoniętym, z dala od mroźnych zagłębień terenu i silnych, wysuszających wiatrów, ponieważ wczesne kwiaty mogą zostać uszkodzone przez późne przymrozki. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna i żyzna, piaszczysto-gliniasta lub gliniasta, o pH około 6,0–7,5. Długotrwałe zastoiska wody szkodzą korzeniom i sprzyjają chorobom, przy cięższych glebach pomaga warstwa drenażowa lub sadzenie na lekko wyniesionym terenie. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. W przypadku nasadzeń soliterowych należy zachować odstęp 3–5 m od budynków, ścieżek i innych krzewów, aby płaczące gałęzie mogły naturalnie opadać. Po posadzeniu zaleca się zastosowanie stabilnego palika i misy nawadniającej. Ściółka utrzymuje wilgoć, jednak nie powinna dotykać bezpośrednio pnia. Podlewanie jest szczególnie ważne przez pierwsze dwa sezony oraz podczas suchej wiosny. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub łagodnym nawozem do roślin ozdobnych. Cięcie ma charakter wyłącznie pielęgnacyjny, najlepiej wykonać je po przekwitnięciu, usuwając suche, krzyżujące się, uszkodzone lub wrastające do wnętrza korony pędy. Pędy wyrastające z podkładki należy usuwać jak najszybciej. Wydrewniałe części rośliny znoszą temperatury około −20 do −26 °C. Należy monitorować występowanie mączniaka, plamistości liści, mszyc, raka wiśni oraz uszkodzeń pnia przez słońce. Profilaktyką jest zapewnienie przewiewnej korony, czyste cięcie w czasie suchej pogody i zrównoważona wilgotność.

Autor: Kristýna | Rewizja: 23.06. 2026