Wisteria kwiecista 'Longissima Alba' Wisteria floribunda „Longissima Alba”

Opis szczegółowy produktu

Glicynia kwitnąca 'Longissima Alba' - odmiana japońskiej glicynii z obrzeży jasnych lasów i cieplejszych zboczy, gdzie dobrze rosną żyzne, dobrze przepuszczalne gleby. Odmiana jest ceniona za czysto białe, delikatnie pachnące kwiaty w długich, zwisających gronach. Pojedyncze kwiaty otwierają się w kwiatostanie stopniowo od podstawy do wierzchołka, dzięki czemu efekt kwitnienia utrzymuje się przez kilka dni. Standardowa długość gron wynosi około 50–70 cm, na osłoniętych, cieplejszych stanowiskach efekt jest szczególnie wyraźny. Kwitnie zazwyczaj w maju do czerwca jednocześnie z liśćmi, co podkreśla plastyczny efekt białych kwiatów na świeżo zielonym tle. Liście są nieparzystopierzaste, długości około 25–35 cm, wiosną jasnozielone, jesienią kolor zmienia się na żółte tony. Pędy owijają się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, co jest typowe dla japońskiej glicynii. Na mocnej podporze dorasta do około 4–8 m, do szerokości 2,5–4 m w zależności od wybranego prowadzenia i cięcia. Kwiaty przyciągają trzmiele i pszczoły. Po kwitnieniu tworzą się aksamitnie owłosione strąki z nasionami; wszystkie części rośliny są szkodliwe po spożyciu, dlatego zaleca się umieszczenie jej z dala od bezpośrednich stref zabaw dla dzieci. W kompozycji sprawdzi się na pergolach, łukach i słonecznych ścianach, gdzie białe zwisy wprowadzają lekki kontrast do ciemniejszego listowia i dobrze komponują się z powojami kwitnącymi latem lub z różami o delikatnych odcieniach.

Uprawa: Glicynia potrzebuje do wzrostu mocnego wsparcia, należy liczyć się z tym, że za kilka lat może osiągnąć 10 metrów. Sadzi się w ciepłym i słonecznym miejscu. Przez pierwsze 2 do 3 lata otaczamy glicynię szczególną troską, regularnie nawozimy i podlewamy, w połowie lata ważne jest nawożenie nawozem z potasem, aby tkanki jesienią dojrzały. Na zimę zaleca się w pierwszych latach przykryć roślinę gałęziami iglastymi. W surowe zimy może przemarznąć, ale zazwyczaj ponownie odbija. Przed sadzeniem zanurzyć doniczkę z rośliną w naczyniu z wodą, aż do całkowitego nasiąknięcia. Kopiemy dół o wymiarach 40x40x40 cm, na dno dajemy 10 cm warstwę dobrze rozłożonego obornika lub kompostu i sadzimy. Sadzić o 1-2 cm głębiej, niż rosła pierwotnie. Posadzić co najmniej 30 cm od ściany lub innej rośliny. Cięcie: Glicynie wymagają regularnego cięcia, bez niego zaczęłyby kwitnąć nawet po 15 latach. Przy sadzeniu skracamy główny pęd na 50-70 cm, pędy boczne skracamy do 3 pąków. W okresie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczykujemy je za 3. do 4. liściem (krótszych niż 15 cm nie skracamy). Główny pęd niech rośnie! Gdy pędy wyrosłe z bocznych skróconych jednorocznych pędów osiągną długość 25 cm, uszczykujemy je za 5. do 6. liścia, krótsze zostawiamy. Cięcie letnie powtarzamy jeszcze dwukrotnie, gdy uszczyknięte pędy osiągną 15 do 20 cm. Główny pęd niech rośnie! Drugi rok wczesną wiosną, gdy nie grożą przymrozki, przycinamy pędy wyrosłe w ubiegłym roku za 5. do 6. pąkiem, krótszych gałązek nie przycinamy. Terminalu nie przycinamy wcale. W trakcie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczknij je za 3. do 4. liściem. Powtarzamy to, jeśli młode pędy osiągną 25 cm. Głównego młodego pędu nie przycinamy. Trzeci rok po posadzeniu powinny na bocznych gałęziach znajdować się pąki kwiatowe na dwuletnim drewnie ubiegłorocznych pędów. Gdy wydłużające pędy są długie i silne, skracamy je wczesną wiosną za 5. do 6. pąkiem, wszystkie pozostałe pod głównym pędem skracamy za 3. do 4. pąkiem, krótsze i słabsze pędy, które rosną ukośnie i poziomo, zostawiamy, na tych gałązkach tworzą się pąki kwiatowe. Latem ponownie uszczkujemy młode pędy, które przekroczą 25 cm. W kolejnych latach powojnik zazwyczaj nie wymaga już cięcia, zwiększone tworzenie pędów kwiatowych osłabi wzrost. Gdy terminal przekroczy wymaganą wysokość, należy go związać w pozycji poziomej. U starszych roślin jedynie cięcie pielęgnacyjne zapobiega niepożądanemu wzrostowi.

Autor: Nikol | Rewizja: 12.11.2025