Wisteria kwiecista 'Rosea' Wisteria floribunda 'Rosea'

Opis szczegółowy produktu

Glicynia 'Rosea' - odmiana japońskiej glicynii z obrzeży widnych lasów i cieplejszych zboczy, gdzie w naturze sprawdza się na lżejszych, próchniczych i dobrze przepuszczalnych glebach. Wyróżnia się delikatnie różowym do różowo-lawendowego kolorem i przyjemnym zapachem. Kwiaty są ułożone w zwisające grona, w których pąki otwierają się stopniowo od podstawy do wierzchołka, dzięki czemu kwitnienie wygląda na ciągłe przez kilka dni. Zwykła długość gron wynosi 30–45 cm, na osłoniętych i cieplejszych stanowiskach może się wydłużyć. Roślina kwitnie w maju do czerwca, zazwyczaj równocześnie z wypuszczaniem liści, co wspiera plastyczność kolorów na zielonym tle. Pędy owijają się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, na podporze osiągają około 6–10 m wysokości i 3–5 m szerokości w zależności od sposobu prowadzenia i cięcia. Liście złożone, długości około 25–35 cm, rozwijają się w kolorze jasnozielonym i jesienią żółkną. Kwiaty są wabikiem dla pszczół. Po przekwitnięciu tworzą się aksamitnie owłosione strąki z nasionami. Wszystkie części rośliny są trujące. W kompozycji odmiana ‘Rosea’ sprawdzi się na pergolach, łukach ogrodowych i słonecznych ścianach, gdzie różowe girlandy kwiatów tworzą miękki kontrast z ciemnozielonymi liśćmi. Dobrze komponuje się z powojami kwitnącymi od lata, z różami o delikatnych odcieniach oraz z krzewami o bardziej wyrazistym ulistnieniu, które podkreślą kompozycję kształtu i koloru.

Uprawa: Glicynia potrzebuje do wzrostu mocnego wsparcia, należy liczyć się z tym, że za kilka lat może osiągnąć 10 metrów. Sadzi się w ciepłym i słonecznym miejscu. Przez pierwsze 2 do 3 lata otaczamy glicynię szczególną troską, regularnie nawozimy i podlewamy, w połowie lata ważne jest nawożenie nawozem z potasem, aby tkanki jesienią dojrzały. Na zimę zaleca się w pierwszych latach przykryć roślinę gałęziami iglastymi. W surowe zimy może przemarznąć, ale zazwyczaj ponownie odbija. Przed sadzeniem zanurzyć doniczkę z rośliną w naczyniu z wodą, aż do całkowitego nasiąknięcia. Kopiemy dół o wymiarach 40x40x40 cm, na dno dajemy 10 cm warstwę dobrze rozłożonego obornika lub kompostu i sadzimy. Sadzić o 1-2 cm głębiej, niż rosła pierwotnie. Posadzić co najmniej 30 cm od ściany lub innej rośliny. Cięcie: Glicynie wymagają regularnego cięcia, bez niego zaczęłyby kwitnąć nawet po 15 latach. Przy sadzeniu skracamy główny pęd na 50-70 cm, pędy boczne skracamy do 3 pąków. W okresie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczykujemy je za 3. do 4. liściem (krótszych niż 15 cm nie skracamy). Główny pęd niech rośnie! Gdy pędy wyrosłe z bocznych skróconych jednorocznych pędów osiągną długość 25 cm, uszczykujemy je za 5. do 6. liścia, krótsze zostawiamy. Cięcie letnie powtarzamy jeszcze dwukrotnie, gdy uszczyknięte pędy osiągną 15 do 20 cm. Główny pęd niech rośnie! Drugi rok wczesną wiosną, gdy nie grożą przymrozki, przycinamy pędy wyrosłe w ubiegłym roku za 5. do 6. pąkiem, krótszych gałązek nie przycinamy. Terminalu nie przycinamy wcale. W trakcie wegetacji, gdy boczne jednoroczne pędy osiągną 25 cm, uszczknij je za 3. do 4. liściem. Powtarzamy to, jeśli młode pędy osiągną 25 cm. Głównego młodego pędu nie przycinamy. Trzeci rok po posadzeniu powinny na bocznych gałęziach znajdować się pąki kwiatowe na dwuletnim drewnie ubiegłorocznych pędów. Gdy wydłużające pędy są długie i silne, skracamy je wczesną wiosną za 5. do 6. pąkiem, wszystkie pozostałe pod głównym pędem skracamy za 3. do 4. pąkiem, krótsze i słabsze pędy, które rosną ukośnie i poziomo, zostawiamy, na tych gałązkach tworzą się pąki kwiatowe. Latem ponownie uszczkujemy młode pędy, które przekroczą 25 cm. W kolejnych latach powojnik zazwyczaj nie wymaga już cięcia, zwiększone tworzenie pędów kwiatowych osłabi wzrost. Gdy terminal przekroczy wymaganą wysokość, należy go związać w pozycji poziomej. U starszych roślin jedynie cięcie pielęgnacyjne zapobiega niepożądanemu wzrostowi.

Autor: Nikol | Rewizja: 12.11.2025