Wole oko wierzbolistne 'Alpengold' - Buphtalmum salicifolium 'Alpengold' Buphtalmum salicifolium 'Alpengold'

Opis szczegółowy produktu

Omieg wierzbolistny 'Alpengold' - kompaktowy kultivar omiegu wierzbolistnego, długowieczna bylina z rodziny astrowatych. Gatunek pochodzi z obszarów górskich i podgórskich południowej oraz środkowej Europy, gdzie rośnie na nasłonecznionych łąkach, skalistych zboczach i w suchych glebach wapiennych. Kultivar 'Alpengold' tworzy zwarte kępy o wysokości około 40–50 cm i szerokości 35–45 cm. Z przyziemnej rozety wyrastają wąskie, lancetowate do wierzbolistnych zielone liście o delikatnie błyszczącej powierzchni. Od czerwca do sierpnia ponad liśćmi wznoszą się sztywne łodygi ze złocistożółtymi koszyczkami kwiatowymi o średnicy około 5–6 cm. Kwiaty przypominają mniejsze słoneczniki lub żółte stokrotki, mają nasycone żółte kwiaty języczkowe i cieplejszy żółty środek. Dzięki systematycznemu usuwaniu przekwitłych kwiatów kwitnienie trwa dłużej, a kępa zachowuje bardziej uporządkowany wygląd. Kwiaty przyciągają pszczoły, trzmiele, motyle i inne owady zapylające. Kultivar idealnie nadaje się do słonecznych rabat z bylinami, skalniaków, nasadzeń żwirowych, suchych obrzeży ścieżek, partii o naturalnym charakterze oraz mniejszych grup. Świetnie komponuje się z modrofioletowymi szałwiami, kotnicami, dzwonkami, tarniną, czosnkami ozdobnymi, niskimi trawami lub srebrzystymi liśćmi bodziszka. Kwiaty cięte zachowują świeżość od krótkiego do średniego czasu i świetnie nadają się do prostych letnich bukietów.

Uprawa: Preferowane jest pełne słońce, gdzie roślina tworzy zwarte kępy i obficie zawiązuje pąki. Toleruje lekki półcień, jednak kwitnienie jest wtedy słabsze, a łodygi mogą bardziej się wyciągać. Gleba powinna być przepuszczalna, raczej lekka do średnio ciężkiej, gliniasto-piaskowa, kamienista lub żwirowa, o pH około 6,5–8,0. Dobrze rozwija się również w glebie wapiennej i nie wymaga wysokiej zawartości składników odżywczych. Stałe zalewanie stanowiska jest niewskazane, zwłaszcza zimą, gdyż zwiększa ryzyko gnicia kęp. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. Rekomendowana liczba to 5–7 sadzonek na m², przy rozstawie około 35–40 cm. Po posadzeniu należy utrzymać równomierną wilgotność do czasu ukorzenienia; później roślina dobrze znosi krótkotrwałe susze i nadaje się do cieplejszych ogrodów z lżejszą glebą. Nawożenie powinno być umiarkowane – wystarczy kompost wiosną; przenawożone rośliny trudniej utrzymują kompaktowy pokrój. Przekwitłe kwiaty usuwamy na bieżąco, a całą kępę przycinamy jesienią po obumarciu liści lub wczesną wiosną. Podział kęp jest zalecany co kilka lat wiosną, jeśli środek rośliny rzednie. W doniczce wymaga odpływu drenażowego i przepuszczalnego substratu. Dorosłe rośliny są mrozoodporne do około -29 °C, jednak w ciężkiej, mokrej glebie zalecana jest zimowa ochrona przed nadmiernym zawilgoceniem.

Autor: Krystyna | Rewizja: 08.07.2026