Wrzos pospolity 'Anna Sophie' Calluna vulgaris 'Anna Sophie'

Opis szczegółowy produktu

Wrzos pospolity 'Anna Sophie' - ozdobna odmiana wrzosu pospolitego z grupy wrzosów pąkowych, uprawiana dla długo utrzymujących się różowych pąków i świeżego zielonego ulistnienia. W ofercie szkółkarskiej łączy się ją z serią Beauty Ladies, występuje także pod nazwą 'Annesofie'. Gatunek Calluna vulgaris rośnie naturalnie w Europie i Azji Mniejszej na kwaśnych wrzosowiskach, glebach piaszczystych, obrzeżach torfowisk, suchych zboczach i w widnych borach sosnowych. Odmiana 'Anna Sophie' tworzy gęstą, zimozieloną krzewinkę o wysokości około 30–40 cm, w dobrych warunkach do 50 cm, i szerokości 30–50 cm. Pokrój jest wzniesiony, zwarty i dobrze sprawdza się zarówno w pojemnikach, jak i w nasadzeniach powierzchniowych. Liście są drobne, łuskowate, jasno- do średniozielonych i zachowują walory ozdobne także poza okresem kwitnienia. Od sierpnia do października, a przy łagodnej jesieni nawet do listopada lub grudnia, na końcach pędów pojawiają się świeże różowe pąki zebrane w gęste grona. Wrzosy pąkowe długo zachowują barwę, ponieważ kwiaty pozostają zamknięte i lepiej znoszą deszcz, wiatr i chłód. Odmiana nadaje się na wrzosowiska, do ogrodów skalnych, ogrodów na dachach, pojemników, skrzynek, nasadzeń na grobach oraz jesiennych kompozycji z gaulterią, hebe, borówką brusznicą, turzycami, karłowymi sosnami i białymi wrzosami.

Uprawa: Wybiera się stanowisko w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu. Słońce sprzyja gęstemu wzrostowi, dobremu drewnieniu pędów i intensywniejszemu wybarwieniu kwiatów lub pąków. W półcieniu rośliny rosną luźniej, słabiej kwitną i z czasem mogą się przerzedzać. Gleba powinna być lekka, kwaśna, przepuszczalna, próchniczna do piaszczystej, równomiernie lekko wilgotna, bez wapnia i bez długotrwałego zalewania. Odpowiednie pH wynosi około 4,0–5,5. Do zwykłej gleby ogrodowej wprowadza się kwaśne podłoże do wrzosów, ziemię torfową, piasek i drobną korę sosnową. Ciężka gleba gliniasta wymaga rozluźnienia i drenażu, gleba wapienna prowadzi do chlorozy i słabego wzrostu. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. Przy sadzeniu jesiennym ważne jest podlewanie aż do zamarznięcia gleby. Bryłę korzeniową przed sadzeniem dobrze się nawilża, a rośliny sadzi się na tej samej głębokości, na jakiej rosły w pojemniku. Do uzyskania zwartego kobierca stosuje się 7–9 roślin na m², w pojemnikach zależnie od ich średnicy i pożądanego zagęszczenia. Ściółka z kory sosnowej, igliwia lub zrębków pomaga utrzymać kwaśny odczyn, ogranicza parowanie i chroni płytki system korzeniowy. Nawożenie jest umiarkowane, wyłącznie nawozem do roślin kwasolubnych bez wapnia. Po zimie lub wczesną wiosną krzewinki lekko się skraca poniżej przekwitłej części, nigdy głęboko w stare, ogołocone drewno. Mrozoodporność dobrze zdrewniałych roślin wynosi około −20 do −25 °C. W pojemnikach bryła korzeniowa jest bardziej wrażliwa na przemarzanie i zimowe przesychanie, dlatego ważny jest drenaż, osłonięte stanowisko i kontrola wilgotności także zimą. 

Więcej na:  Instrukcja uprawy wrzosu

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.06. 2026