Wrzos pospolity 'Bettina' Calluna vulgaris 'Bettina'

Opis szczegółowy produktu

Wrzos zwyczajny 'Bettina' – ozdobna odmiana wrzosu zwyczajnego z grupy wrzosów pączkowych Garden Girls. Został znalezion we wrześniu 2007 roku w niemieckim Geldern, za jego szlachetną hodowlę odpowiadał Johannes van Leuven, a rejestracja nastąpiła w 2010 roku. Nazwa nawiązuje do Bettiny Banse. Pierwotna Calluna vulgaris to europejski gatunek z kwaśnych wrzosowisk, piaszczystych gleb, torfowisk, górskich pastwisk i jasnych borów sosnowych. Odmiana 'Bettina' tworzy bardzo krzaczasty, wzniesiony, zimozielony krzew o wysokości około 40–60 cm i szerokości 40–50 cm. Pędy są sztywne, gęsto rozgałęzione i posiadają drobne, łuskowate liście w kolorze od szarozielonego do średniozielonego. Od września do grudnia na końcach pędów tworzą się długie kłosy białych pąków. Pąki pozostają zwarte i zamknięte, dzięki czemu lepiej znoszą deszcz, wiatr i chłodną pogodę, utrzymując jasny efekt długo w głąb jesieni. W porównaniu do niższych odmian wrzosów, 'Bettina' wygląda smuklej i bardziej wyraziście, dlatego idealnie nadaje się jako akcent wysokości w donicach, skrzynkach i na rabatach wrzosowiskowych. Świetnie komponuje się z różowymi, czerwonymi i fioletowymi wrzosami, witowcami, borówkami, hebe, turzycami, sosnami pomarańczowymi, jałowcami oraz drobnymi roślinami cebulowymi.

Uprawa: Wybieramy stanowisko w pełnym słońcu do lekkiego półcienia. Słońce sprzyja gęstemu wzrostowi, mocnemu zdrewnieniu pędów oraz intensywniejszemu wybarwieniu kwiatów lub pąków. W półcieniu rośliny rosną luźniej, kwitną słabiej i z czasem mogą przerzedzieć. Gleba powinna być lekka, kwaśna, przepuszczalna, próchniczna lub piaszczysta, równomiernie lekko wilgotna, bez wapnia i bez długotrwałego zastoju wody. Odpowiednie pH wynosi około 4,0–5,5. Do zwykłej ziemi ogrodowej wymieszaj kwaśne podłoże wrzosowisko, ziemię torfową, piasek oraz drobną korę sosnową. Ciężka gleba gliniasta wymaga rozluźnienia i drenażu, natomiast gleba wapienna prowadzi do chlorozy i słabego wzrostu. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. Przy sadzeniu jesiennym ważne jest podlewanie aż do zamarznięcia gleby. Bryłę korzeniową należy dobrze nawodnić przed sadzeniem, a rośliny sadzić na takiej samej głębokości, na jakiej rosły w pojemniku. Aby uzyskać zwarty dywan, stosujemy 7–9 roślin na m², w donicach zależnie od średnicy i pożądanej gęstości. Ściółkowanie korą sosnową, igliwiem lub zrębkami pomaga utrzymać kwaśne środowisko, ogranicza parowanie i chroni płytki system korzeniowy. Nawożenie powinno być umiarkowane, wyłącznie nawozem do roślin kwasolubnych bez zawartości wapnia. Po zimie lub wczesną wiosną krzewy lekko przycinamy poniżej przekwitniętych części, nigdy głęboko do starego, gołego drewna. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około −20 do −25 °C. W donicach bryła korzeniowa jest bardziej wrażliwa na przemarzanie i zimowe przesychanie, dlatego kluczowy jest drenaż, osłona od wiatru i kontrola wilgotności również zimą.

Więcej na: Instrukcja uprawy wrzosów

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.06. 2026