Wrzos pospolity 'Linda' Calluna vulgaris 'Linda'

Opis szczegółowy produktu

Wrzos pospolity 'Linda'  - ozdobna odmiana wrzosu pospolitego z grupy wrzosów pąkowych, opisana według dostarczonej partii roślin o ciemnopurpurowych do fioletowoczerwonych pąkach i zielonym ulistnieniu. Wyjściowy gatunek Calluna vulgaris to zimozielona roślina kwaśnych wrzosowisk, piaszczysk, torfowisk, górskich pastwisk i widnych borów sosnowych Europy i Azji Mniejszej. Odmiana tworzy zwartą, gęsto rozgałęzioną krzewinkę o wysokości około 25–40 cm i szerokości 25–40 cm. Pędy są wzniesione, delikatne i gęsto pokryte drobnymi, łuskowatymi liśćmi. Ulistnienie pozostaje zielone przez większą część roku i tworzy spokojne tło dla intensywnie wybarwionych pąków. Od sierpnia do października, przy sprzyjającej pogodzie nawet dłużej, wytwarza purpurowe do fioletowoczerwonych kwiatostany pąkowe w wąskich kłosach. Pąki nie otwierają się w pełni, dlatego zachowują barwę także podczas deszczu i chłodów. Odmiana sprawdza się w pojemnikach, skrzynkach balkonowych, ogrodach skalnych, wrzosowiskach, nasadzeniach na grobach oraz w kompozycjach z roślinami o kwiatach białych i różowych, o złocistych i srebrzystych liściach.

Uprawa: Wybiera się stanowisko w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu. Słońce sprzyja gęstemu wzrostowi, dobremu drewnieniu pędów i intensywniejszemu wybarwieniu kwiatów lub pąków. W półcieniu rośliny rosną luźniej, słabiej kwitną i z czasem mogą się przerzedzać. Gleba powinna być lekka, kwaśna, przepuszczalna, próchniczna do piaszczystej, równomiernie lekko wilgotna, bez wapnia i bez długotrwałego nadmiaru wody. Odpowiednie pH wynosi około 4,0–5,5. Do zwykłej ziemi ogrodowej wprowadza się kwaśne podłoże do wrzosów, ziemię torfową, piasek i drobną korę sosnową. Ciężka gleba gliniasta wymaga rozluźnienia i drenażu, gleba wapienna prowadzi do chlorozy i słabego wzrostu. Rośliny z pojemników sadzi się od marca do października. Przy sadzeniu jesiennym ważne jest podlewanie aż do zamarznięcia gleby. Bryłę korzeniową przed posadzeniem dobrze się nawilża, a rośliny sadzi się na tej samej głębokości, na jakiej rosły w pojemniku. Do uzyskania zwartego kobierca stosuje się 7–9 roślin na m², w pojemnikach zależnie od średnicy i pożądanego zagęszczenia. Ściółka z kory sosnowej, igliwia lub zrębków pomaga utrzymać kwaśny odczyn, ogranicza parowanie i chroni płytki system korzeniowy. Nawożenie jest oszczędne, wyłącznie nawozem do roślin kwasolubnych bez wapnia. Po zimie lub wczesną wiosną krzewinki lekko się przycina poniżej przekwitłej części, nigdy głęboko w stare, ogołocone drewno. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około −20 do −25 °C. W pojemnikach bryła korzeniowa jest bardziej wrażliwa na przemarzanie i zimowe przesychanie, dlatego ważny jest drenaż, osłonięte stanowisko i kontrola wilgotności także zimą.

Więcej na:  Instrukcja uprawy wrzosów

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.06. 2026