Wrzos pospolity 'Michelle' Calluna vulgaris 'Michelle'

Opis szczegółowy produktu

Wrzos pospolity 'Michelle' - należy do nowoczesnych odmian pąkowych z grupy Beauty Ladies. W nazwie handlowej występuje jako 'Michelle', a w dokumentacji rejestracyjnej pojawia się powiązanie z odmianą 'Madelon'. Gatunek pochodzi z otwartych wrzosowisk, torfowisk, piaszczysk i widnych borów północnej i zachodniej Europy, gdzie rośnie na kwaśnych, ubogich i dobrze przepuszczalnych glebach. Odmiana tworzy gęstą, wzniesioną, zimozieloną krzewinkę o wysokości około 30–40 cm, w sprzyjających warunkach do 50 cm, i szerokości 30–45 cm. Drobne, igiełkowate liście pozostają średniozielone przez cały rok i tworzą spokojne tło dla jaskraworóżowych pąków. Pąki pojawiają się od września, pozostają zamknięte i w spiczastych kłosach zachowują barwę aż do zimy. Właśnie nierozwijający się, pąkowy charakter przedłuża efekt dekoracyjny, ponieważ kwiaty mniej cierpią z powodu deszczu i wiatru niż u zwykle rozkwitających wrzosów. W kompozycjach ogrodowych sprawdza się na wrzosowiskach, skalniakach, obrzeżach rabat, w nasadzeniach na grobach i w jesiennych pojemnikach. Subtelnie komponuje się z białymi wrzosami, srebrzystymi kostrzewami, niższymi turzycami, karłowymi iglakami, skimiami, pierisami i niskimi borówkami brusznicami. Pszczoły i inne owady korzystają przede wszystkim z otwartych kwiatów gatunku, odmiany pąkowe ceni się jednak głównie za długą trwałość barwy i czysty wygląd w nasadzeniach.

Uprawa: Wybiera się stanowisko w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu. Słońce sprzyja gęstemu wzrostowi, dobremu drewnieniu pędów i intensywniejszemu wybarwieniu kwiatów lub pąków. W półcieniu rośliny rosną luźniej, słabiej kwitną i z czasem mogą się przerzedzać. Gleba powinna być lekka, kwaśna, przepuszczalna, próchniczna do piaszczystej, równomiernie umiarkowanie wilgotna, bez wapnia i bez długotrwałego zalewania. Odpowiednie pH wynosi około 4,0–5,5. Do zwykłej ziemi ogrodowej miesza się kwaśne podłoże do wrzosów, ziemię torfową, piasek i drobną korę sosnową. Ciężką glebę gliniastą trzeba rozluźnić i zdrenować, gleba wapienna prowadzi do chlorozy i słabego wzrostu. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. Przy sadzeniu jesiennym ważne jest podlewanie aż do zamarznięcia gleby. Bryłę korzeniową przed sadzeniem dobrze się nawilża, a rośliny sadzi się na tej samej głębokości, na jakiej rosły w pojemniku. Do uzyskania zwartego kobierca stosuje się 7–9 roślin na m², w pojemnikach zależnie od średnicy i pożądanego zagęszczenia. Ściółka z kory sosnowej, igliwia lub zrębków pomaga utrzymać kwaśny odczyn, ogranicza parowanie i chroni płytki system korzeniowy. Nawożenie jest umiarkowane, wyłącznie nawozem do roślin kwasolubnych bez wapnia. Po zimie lub wczesną wiosną krzewinki lekko się przycina poniżej przekwitłej części, nigdy głęboko w stare, ogołocone drewno. Mrozoodporność dobrze zdrewniałych roślin wynosi około −20 do −25 °C. W pojemnikach bryła korzeniowa jest bardziej wrażliwa na przemarzanie i zimowe przesychanie, dlatego ważne są drenaż, osłonięte stanowisko i kontrola wilgotności także zimą.

Więcej na: Instrukcja uprawy wrzosów

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.06. 2026