Zadrzewnia nadrzeczna Honeybee 'Diwibru01' PBR Diervilla rivularis Honeybee 'Diwibru01' PBR

Opis szczegółowy produktu

Zadrzewnia nadrzeczna Honeybee 'Diwibru01' PBR - zwarta odmiana zrzucająca liście, o jaskrawożółtym ulistnieniu, złocistożółtych kwiatach i miedzianoczerwonym przebarwieniu jesiennym. Odmiana pochodzi z hodowli holenderskiej i jest chroniona prawem wyłącznym do odmiany, w rejestrze europejskim figuruje jako 'Diwibru01' PBR. Gatunek Diervilla rivularis pochodzi z południowo-wschodniej części Ameryki Północnej, gdzie rośnie w widnych lasach, na obrzeżach zadrzewień, w zaroślach i na wilgotniejszych zboczach. Honeybee rośnie jako zwarty, gęsto rozgałęziony i zaokrąglony krzew. W pełni rozwoju osiąga około 80–100 cm wysokości i 90–100 cm szerokości. Liście są naprzeciwległe, jajowato-lancetowate, zaostrzone i drobno piłkowane. Podczas rozwoju mają jaskrawożółtą do złocistej barwę, latem pozostają jasne, przy niedostatku światła mogą bardziej się zazieleniać. Jesienią nabierają miedzianoczerwonego do brązowoczerwonego odcienia. Latem pojawiają się rurkowate, złocistożółte kwiaty zebrane w krótkie grona. Są bogate w nektar i wabią pszczoły, trzmiele oraz motyle. Owocami są drobne, suche torebki bez większego znaczenia ozdobnego. Odmiana sprawdza się na rabatach mieszanych, skarpach, w niskich grupach krzewów, w pojemnikach, ogródkach przydomowych, nasadzeniach miejskich, a także jako jasny kontrast dla roślin o ciemnych liściach. Dobrze komponuje się z berberysami, tawułami, kalinami, trawami ozdobnymi lub szałwiami. 

Zadrzewnia nadrzeczna to krzew dorastający do 70–100 (wyjątkowo nawet do 200) cm wysokości. Jego pędy są obłe i gęsto owłosione. Liście mają kształt jajowaty do podłużnie lancetowatego, osiągają długość 4–8 cm, są ostro zakończone lub zaostrzone i obustronnie owłosione. Są podwójnie piłkowane i osadzone na bardzo krótkich ogonkach. Kwiaty mają odcienie cytrynowożółte, często z czerwonawym nalotem. Zebrane są w wierzchotki tworzące szczytowe wiechy. Łatki korony są tej samej długości co rurka lub nieco dłuższe. Roślina kwitnie od lipca do sierpnia. Pochodzi ze wschodniej części Ameryki Północnej i naturalnie rośnie na wilgotnych terenach leśnych, na przykład nad brzegami strumieni i rzek. Z tego wynika jej upodobanie do wilgotnych stanowisk i żyznej gleby. Lubi słońce, ale można ją uprawiać także w półcieniu. Zadrzewnia ma nie tylko wyraziste walory estetyczne, lecz jest także rośliną miododajną, dzięki czemu nieodparcie przyciąga pszczoły i motyle.

Uprawa: Odpowiednie stanowisko to pełne słońce do półcienia. Gleba powinna być przepuszczalna, umiarkowanie żyzna, gliniasta do gliniasto-piaszczystej, lekko wilgotna do suchszej, o pH około 5,5–7,5. Odmiana jest łatwa w przystosowaniu i po ukorzenieniu znosi także suchszą glebę, skarpy i warunki miejskie. Ciężka, długotrwale podmokła gleba nie jest odpowiednia. Sadzenie jest możliwe od marca do maja lub od września do października, rośliny w pojemnikach można sadzić przez cały sezon, pod warunkiem zapewnienia podlewania. Przy nasadzeniach powierzchniowych przyjmuje się około 2–3 rośliny na m², w obrzeżach krzewów rozstawa wynosi 80–120 cm. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie aż do ukorzenienia. Starsze rośliny dobrze znoszą krótkotrwałą suszę. Wystarczy umiarkowane nawożenie, najlepiej kompostem wiosną. Cięcie wykonuje się wczesną wiosną, usuwając słabe, uszkodzone lub najstarsze pędy. U starszych krzewów pomaga cięcie odmładzające przeprowadzane stopniowo, co pozwala zachować gęsty pokrój i dobre wybarwienie młodych pędów. W pojemniku potrzebuje przepuszczalnego podłoża, odpływu i częstszego podlewania. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -28 do -35 °C.

Autor: Kristýna | Rewizja: 15.07. 2026