Żarnowiec 'Moyclare Pink' Cytisus 'Moyclare Pink'

Opis szczegółowy produktu

Żarnowiec 'Moyclare Pink' - należy do krzewów liściastych, blisko spokrewnionych z janowcem. Odmiana pochodzi od mieszańców grupy Cytisus x boskoopii, które powstały ze skrzyżowania gatunków pochodzących z południowej i zachodniej Europy. ‘Moyclare Pink’ tworzy szeroko wzniesiony, gęsto rozgałęziony krzew, zazwyczaj o wysokości 1,2–1,5 m i podobnej szerokości, z delikatnymi, cienkimi, zielonymi do oliwkowo-zielonych gałązkami. Liście są drobne, trójlistkowe, intensywnie zielone, pojawiają się na krzewie po przekwitnięciu. Główną ozdobą są kwiaty o typowym „groszkowym” kształcie, w kolorze jasno- do średnioróżowego z delikatnym przejściem barw, ułożone w gęste skupiska wzdłuż młodych pędów. Kwitnienie przypada na maj i czerwiec, w zależności od położenia ogrodu i przebiegu wiosny, a przy słonecznej pogodzie tworzy na krzewie ciągłe różowe pasy. Kwiaty mają lekki, niezbyt intensywny zapach i są chętnie odwiedzane przez pszczoły i inne zapylacze. Po przekwitnięciu powstają wąskie, owłosione strąki z nasionami, które nie nadają się do spożycia. Podobnie jak w przypadku innych żarnowców, części nadziemne zawierają alkaloidy i nie są jadalne, dlatego roślina nie jest uprawiana jako gatunek owocowy i nadaje się raczej do nasadzeń ozdobnych. W kompozycji sprawdza się połączenie z wrzoścami, wrzosami, trawami ozdobnymi i niskimi iglakami, gdzie delikatnie różowe wiosenne kwitnienie uzupełnia strukturę igieł i wiecznie zielonych liści. W ogrodach miejskich i suchych wykorzystywany jest jako krzew bezobsługowy na słoneczne stoki, do rabat żwirowych lub do optycznego zmiękczenia murków i konstrukcji oporowych. Dzięki średniej wielkości nadaje się również do mniejszych ogrodów, gdzie zapewnia wyraźny efekt sezonowy, nie przerastając przestrzeni.

Uprawa: Odpowiednie jest w pełni nasłonecznione, ciepłe i osłonięte stanowisko. Szczodrzeniec najlepiej rośnie na lekkiej, piaszczystej lub żwirowatej glebie z drenażem, która może być uboga w składniki odżywcze i lekko kwaśna do obojętnej. W ciężkiej, długo utrzymującej się wilgotnej glebie cierpi na obumieranie korzeni, a jego żywotność skraca się, dlatego przy sadzeniu stosuje się warstwę drenażową z grubego żwiru i piasku. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszym roku po posadzeniu, później rośliny dobrze znoszą suszę i przejściowe okresy suchości. Krzewy sadzi się przez cały sezon, przy sadzeniu grupowym sadzi się je w odległości około 0,6–0,8 m od siebie, aby ich korony w wieku dojrzałym lekko się połączyły. Nie wymaga intensywnego nawożenia, wystarczy słabe wiosenne zasilenie nawozem dla krzewów kwitnących. Po kwitnieniu pędy skraca się o około jedną trzecią długości, zawsze tylko w zielonej części, aby krzew pozostał zwarty i dobrze zawiązywał kwiaty, głęboki cięcie w stare drewno znosi źle i może prowadzić do ogołacania. W dobrze zdrenowanej glebie znosi mrozy do około –15 °C, jednak młode rośliny docenią w pierwszych zimach lekki okrycie z gałęzi iglastych, zwłaszcza na otwartych, wietrznych stanowiskach. Z chorób mogą pojawić się grzybicze zamieranie gałązek przy nadmiernej wilgotności.

Autor: Kristýna | Revizja: 1.12. 2025