Zawilec chiński 'Little Princess' Anemone hupehensis 'Little Princess'

Opis szczegółowy produktu

Zawilec chiński 'Little Princess'  - zwarta odmiana późno kwitnącego zawilca z rodziny jaskrowatych. Sam gatunek pochodzi z Chin, gdzie rośnie na skrajach lasów, w zaroślach i na trawiastych zboczach. 'Little Princess' różni się od typowych, znacznie wyższych zawilców jesiennych niższym i bardziej uporządkowanym pokrojem. W wieku dojrzałym tworzy kępę o wysokości około 40–50 cm i szerokości około 40–60 cm, niektóre źródła podają, że pędy kwiatowe osiągają nawet około 70 cm. Liście są ciemnozielone, głęboko podzielone i tworzą gęsty, przyziemny kobierzec. Od sierpnia do października ponad nimi pojawiają się miseczkowate do talerzykowatych kwiaty w kolorze od jasno- do purpuroworóżowego, z wyraźnym żółtym środkiem. Kwiaty mają zwykle około 5–7 cm średnicy i nadają się także do cięcia. Późne kwitnienie wnosi kolor do ogrodu w okresie, gdy wiele letnich bylin już przekwita. Odmiana dobrze sprawdza się na pierwszym planie rabat bylinowych, pod jasnymi koronami drzew, wzdłuż ścieżek, w naturalistycznych nasadzeniach oraz w większych pojemnikach. W kompozycjach dobrze łączy się z funkiami, paprociami, tawułkami, pluskwicami, trawami ozdobnymi i jesiennymi astrami. Roślina jest lekko trująca po spożyciu, a jej sok może podrażniać skórę osób wrażliwych.

Uprawa:  Uprawa jest najpewniejsza na stanowisku słonecznym do półcienistego, gdzie gleba w okresie wegetacji nie przesycha. W cieplejszych i suchszych regionach Polski lepszy jest półcień, który ogranicza przegrzewanie i utratę wilgoci. Gleba powinna być próchniczna, żyzna, dobrze przepuszczalna i równomiernie wilgotna, bez długotrwałego zalewania. Odpowiada jej pH około 5,5–7,5. Po posadzeniu warstwa kompostu lub ściółki organicznej pomaga utrzymać stabilną wilgotność gleby, a jednocześnie chroni korzenie zimą. Rośliny w pojemnikach można sadzić od marca do października, z wyjątkiem okresów mrozów i skrajnych upałów. Do zwartego nasadzenia stosuje się około 7–9 roślin na m², czyli rozstawę około 35–40 cm. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu oraz w okresie zawiązywania pąków. Wiosną glebę można wzbogacić dojrzałym kompostem lub umiarkowaną dawką nawozu do bylin. Przekwitłe pędy można usunąć po zakończeniu kwitnienia, a suchą część nadziemną usuwa się zazwyczaj pod koniec zimy lub wczesną wiosną. Odmiana jest mrozoodporna do około -20 do -28 °C, zależnie od warunków stanowiska i źródeł. W pierwszych zimach korzystna jest lekka ściółka, szczególnie tam, gdzie grożą na przemian bezśnieżne mrozy i nadmierne zawilgocenie. W pojemnikach niezbędny jest dobry drenaż oraz ochrona bryły korzeniowej przed głębokim przemarznięciem. Zawilce są stosunkowo odporne, jednak przy długotrwałym zalewaniu mogą cierpieć na zgnilizny korzeni, a na młodych liściach mogą pojawić się ślimaki nagie i śliniki.

Autor: Jana | Rewizja: 31.08. 2026