Zawilec wieńcowy 'Harmony Blue' Anemone coronaria 'Harmony Blue'

Opis szczegółowy produktu

Zawilec wieńcowy 'Harmony Blue'  - kompaktowa odmiana śródziemnomorskiego gatunku, którego naturalny rytm wyznaczają wilgotniejsza zima i wiosna oraz suchy letni spoczynek. Serię Harmony wyhodowała firma Sakata Ornamentals z myślą o wczesnowiosennym kwitnieniu w pojemnikach i na rabatach, przy czym rośliny zachowują wygląd zbliżony do gatunku botanicznego. Roślina tworzy niską, gęstą kępę delikatnie podzielonych, świeżozielonych liści, a nad nimi sztywne pędy kwiatowe o wysokości zwykle 25–30 cm. Kwiaty mają około 5–8 cm średnicy, są intensywnie niebieskofioletowe do fioletowoniebieskich, z wyraźnie ciemnym środkiem. Większość kwiatów jest pojedyncza, mniejsza część może być półpełna lub pełniejsza. W Polsce kwitnie najczęściej od marca do kwietnia, przy chłodniejszej wiośnie kwitnienie może przesunąć się na maj. Po przekwitnięciu część nadziemna stopniowo zasycha, a odmiana przechodzi w letni spoczynek. Nadaje się do wiosennych pojemników, skrzynek okiennych, niskich obwódek rabat oraz mniejszych kompozycji w stylu śródziemnomorskim z bratkami, stokrotkami, jaskrami lub niskimi trawami ozdobnymi. Kwiaty nadają się na kwiat cięty, a w pierwsze ciepłe dni chętnie odwiedzają je pszczoły. Należy pamiętać, że świeże części rośliny zawierają substancje drażniące typowe dla jaskrowatych i po spożyciu są nieodpowiednie dla dzieci oraz zwierząt domowych.

Uprawa: Odpowiednie jest stanowisko w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, osłonięte od wiatru i dobrze nagrzewające się wiosną. Gleba powinna być lekka, przepuszczalna i dobrze zdrenowana, najlepiej z domieszką piasku, orientacyjnie o pH 6,0–7,5. Bulwy sadzi się od lutego do kwietnia, w zależności od pogody, a w cieplejszych regionach również jesienią. Aby rośliny wschodziły równomiernie, bulwy przed sadzeniem moczy się przez kilka godzin w letniej wodzie i sadzi na głębokość około 5–7 cm. Rozstawa wynosi około 10–15 cm, co odpowiada mniej więcej 40–70 roślinom na m² przy nasadzeniach powierzchniowych. Podlewanie powinno być regularne w okresie wzrostu i kwitnienia, między podlewaniami glebę pozostawia się do lekkiego przeschnięcia, ponieważ nadmiar wilgoci sprzyja gniciu bulw. Nawożenie stosuje się umiarkowane, na przykład co 2–3 tygodnie nawozem do roślin kwitnących, w pojemnikach zaleca się podłoże z warstwą drenażową. Po przekwitnięciu ogranicza się podlewanie, a po zaschnięciu liści powinno nastąpić suche lato. W polskim klimacie bulwy często źle znoszą zimową wilgoć i mróz bez okrywy śnieżnej, dlatego pewniejsze jest ich wykopanie i przechowywanie w suchym miejscu w temperaturze około 5–10 °C, ewentualnie zimowe okrycie i bardzo dobry drenaż. Ściółka ze żwiru pomaga utrzymać suchą szyjkę korzeniową i poprawia drenaż. W przypadku uprawy w pojemnikach po zaschnięciu roślin doniczkę przenosi się w suche i chłodne miejsce, aby podłoże nie pozostawało mokre. Spośród chorób mogą wystąpić mączniak prawdziwy i plamistości liści, ze szkodników mszyce i wciornastki, a na młodych roślinach ślimaki. Dla początkujących kluczowe jest, by nie przelewać roślin i po ich zaschnięciu utrzymywać stanowisko raczej suche.

Autor: Nikol | Rewizja: 17.3. 2026