Zawilec wieńcowy 'Harmony' Zawilec wieńcowy 'Harmony'

Opis szczegółowy produktu

Groszek pachnący 'Harmony' <\/strong>- należy do serii uprawnej przeznaczonej do wczesnego wiosennego kwitnienia w pojemnikach i na kwiat cięty. Anemone coronaria pochodzi ze Śródziemnomorza i Bliskiego Wschodu, gdzie zimą i wiosną rośnie przy wyższej wilgotności gleby, a latem przetrzymuje suszę w postaci bulw. Z bulwy wyrastają liście przyziemne, głęboko podzielone na delikatne łaty, a nad nimi wznoszą się łodygi kwiatowe zazwyczaj o długości 25–30 cm. Kwiaty są pojedyncze do półpełnych, szerokie na około 6–8 cm, z ciemnym środkowym oczkiem. W asortymencie serii Harmony pojawiają się wyraziste kolory, najczęściej niebieski, czerwony i biały, dlatego odmiana jest również stosowana do kolorowych wiosennych mis. Kwitnienie przypada na marzec–kwiecień, po przekwitnięciu część nadziemna stopniowo zanika, a roślina przechodzi w stan spoczynku. Kwiaty są poszukiwane do bukietów, w wazonie dłużej wytrzymają w chłodniejszej temperaturze i czystej wodzie. Roślina jest interesująca dla pszczół w pierwsze ciepłe dni, a w kompozycjach komponuje się z bratkami, stokrotkami i trawami ozdobnymi, które przejmują rolę po zaniknięciu liści. Zapach jest zazwyczaj subtelny, zaletą jest kontrast płatków korony i ciemnego środka. Roślina zawiera substancje drażniące, przy manipulacji wrażliwa skóra powinna być chroniona rękawicami.

Uprawa: Stanowisko jest odpowiednie na pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, w miejscu osłoniętym od wiatru, z wiosennym nagrzewaniem. Gleba powinna być lekka, przepuszczalna i dobrze odwodniona, najlepiej z domieszką piasku, orientacyjnie pH 6,0–7,5. Sadzenie bulw odbywa się od lutego do kwietnia w zależności od pogody, ewentualnie jesienią w cieplejszych rejonach. Dla równomiernego kiełkowania bulwy przed sadzeniem moczy się przez kilka godzin w letniej wodzie i sadzi na głębokość około 5–7 cm. Odstępy wybiera się w przybliżeniu 10–15 cm, co odpowiada około 40–70 roślinom na m² przy nasadzeniach powierzchniowych. Podlewanie jest regularne w okresie wzrostu i kwitnienia, między podlewaniami gleba powinna lekko przeschnąć, nadmierne nawodnienie sprzyja gniciu bulw. Nawożenie jest umiarkowane, na przykład raz na 2–3 tygodnie nawozem do roślin kwitnących, w pojemnikach odpowiedni jest substrat z drenażem. Po zaschnięciu liści powinno nastąpić suche lato. W polskim klimacie bulwy często nie wytrzymują zimowej wilgoci i mrozów, dlatego pewniejsze jest ich wyjęcie i przechowywanie w suchym miejscu w temperaturze około 5–10 °C, ewentualnie okrycie zimowe i bardzo dobry drenaż. Ściółka ze żwiru pomaga utrzymać szyjkę korzeniową suchą i poprawia drenaż. W pojemnikach po zrzuceniu liści przez bulwy, doniczkę przenosi się w suche i chłodne miejsce, aby podłoże nie pozostało mokre. Ze chorób mogą wystąpić mączniak i plamistość liści, ze szkodników mszyce i wciornastki, na młodych roślinach ślimaki. Dla początkujących kluczowe jest nieprzelanie i po zrzuceniu liści pozostawienie miejsca raczej suchego.

Autor: Kristýna | Revizja: 24.02. 2026