Żeleźniak bulwiasty 'Amazone' - Phlomis tuberosa 'Amazone' Phlomis tuberosa 'Amazone'

Opis szczegółowy produktu

Sadziec 'Amazone' - odmiana 'Amazone' jest ceniona za wyższy, wyprostowany pokrój i ciemnopurpurowe, czworokątne łodygi, na których w regularnych odstępach tworzą się piętra kwiatostanów. Liście są duże, podłużnie jajowate do lancetowatych, z wyraźnym unerwieniem, od spodu delikatnie owłosione, wiosną tworzą przyziemną rozetę. Od czerwca do sierpnia pojawiają się gęste okółki rurkowatych, kapturkowatych kwiatów w odcieniach liliowego do różowofioletowego. Po przekwitnieniu zalążnie pozostają długo dekoracyjne i utrzymują sylwetkę nawet zimą. W dorosłości osiąga zazwyczaj 120–150 cm wysokości i 50–100 cm szerokości, na rabacie stanowi naturalny akcent pionowy. Roślina jest miododajna, dostarcza nektaru i pyłku, a kwiatostany nadają się również do cięcia i suchych bukietów. Odpowiednie są kombinacje z trawami ozdobnymi, jeżówkami, rozchodnikami, szałwiami czy werbenami, gdzie sprawdzi się kontrast mocnych łodyg i lżejszych kwiatów otaczających bylin. System korzeniowy jest zgrubiały, bulwiasty, co pomaga przetrwać letnią suszę, jednocześnie jednak nie toleruje długotrwałego zimowego podmoknięcia. Pełny rozmiar zazwyczaj osiąga w ciągu 2–5 lat.

Uprawa: Preferuje pełne słońce, ewentualnie lekki półcień w osłoniętym miejscu, gdzie łodygi mniej się wywracają. Najlepiej prosperuje w przepuszczalnej, głębokiej glebie z wyższą zawartością składnika mineralnego, która szybko wysycha po deszczu. Odpowiada jej również podłoże wapienniejsze, zalecane pH wynosi około 6,5–8,0. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu, później roślina lepiej znosi suszę niż długotrwałe zamoknienie, zwłaszcza zimą. Nawożenie wystarczy umiarkowane, wiosną kompostem lub wolno rozpuszczalnym nawozem o niższej zawartości azotu. Porost zazwyczaj przycina się u nasady pod koniec zimy, ewentualnie pozostawia się suche kwiatostany na zimę jako strukturę zimową. Ściółka ze żwiru utrzymuje szyjkę korzeniową suchą i ogranicza wzrost chwastów. Uprawa w pojemniku jest możliwa w głębszej doniczce z warstwą drenażową i podłożem mineralnym, zimą wskazana jest ochrona pojemnika przed przemarznięciem. Sadzenie odbywa się najczęściej od marca do maja lub od września do października, rozstawy 45–60 cm odpowiadają mniej więcej 3–5 roślinom na m². Dojrzałe kępy są mrozoodporne w przybliżeniu do -23 do -25 °C, młode rośliny dobrze znoszą lekkie okrycie gałązkami iglaków podczas mrozów. Z chorób może pojawić się mączniak prawdziwy przy zagęszczeniu i w wilgoci zgnilizna korzeni, czasami pojawiają się mszyce na młodych pędach. Profilaktyką jest słońce, przewiewność i drenaż. Roślina nie posiada kolców.

Autor: Nikol | Rewizja: 12.1. 2026