Żeleźniak bulwiasty 'Bronze Flamingo' - Phlomis tuberosa 'Bronze Flamingo' Phlomis tuberosa 'Bronze Flamingo'

Opis szczegółowy produktu

Sadziec bulwiasty 'Bronze Flamingo' - odmiana tworzy wyprostowane, czworokątne łodygi o brązowo-purpurowo-czerwonym odcieniu, a wiosną z nich wyrasta przyziemna rozetka dużych liści o sercowatej podstawie. Liście mają zazwyczaj około 15–25 cm, są ciemnozielone i delikatnie omszone, dzięki czemu ich tekstura jest widoczna nawet poza okresem kwitnienia. Od czerwca do sierpnia na łodygach w regularnych odstępach układają się okółki kwiatów kielichowatych, rurkowatych w odcieniach jasnego lila do różowo-fioletowego. Po przekwitnieniu pozostają mocne owocostany, a łodygi utrzymują sylwetkę nawet zimą. W dorosłości najczęściej dorasta do 90–120 cm, na ciepłym stanowisku może osiągnąć około 150 cm, szerokość kępy wynosi 50–90 cm. Roślina jest przyjazna pszczołom, a kwiatostany nadają się również do cięcia lub do suchych bukietów. W kompozycji dobrze komponuje się z trawami ozdobnymi, werbeną argentyńską, rudbekiami, rozchodnikami lub szałwiami, gdzie mocna pionowa forma spotyka się z bardziej zwiewnymi kwiatami otaczających bylin. Pełny rozmiar zazwyczaj osiąga w ciągu 2–5 lat.

Uprawa: Preferuje pełne słońce, ewentualnie lekki półcień w osłoniętym miejscu, gdzie łodygi mniej się wywracają. Najlepiej prosperuje w przepuszczalnej, głębokiej glebie z wyższą zawartością składnika mineralnego, która szybko wysycha po deszczu. Odpowiada jej również podłoże wapienniejsze, zalecane pH wynosi około 6,5–8,0. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu, później roślina lepiej znosi suszę niż długotrwałe zamoknienie, zwłaszcza zimą. Nawożenie wystarczy umiarkowane, wiosną kompostem lub wolno rozpuszczalnym nawozem o niższej zawartości azotu. Porost zazwyczaj przycina się u nasady pod koniec zimy, ewentualnie pozostawia się suche kwiatostany na zimę jako strukturę zimową. Ściółka ze żwiru utrzymuje szyjkę korzeniową suchą i ogranicza wzrost chwastów. Uprawa w pojemniku jest możliwa w głębszej doniczce z warstwą drenażową i podłożem mineralnym, zimą wskazana jest ochrona pojemnika przed przemarznięciem. Sadzenie odbywa się najczęściej od marca do maja lub od września do października, rozstawy 45–60 cm odpowiadają mniej więcej 3–5 roślinom na m². Dojrzałe kępy są mrozoodporne w przybliżeniu do -23 do -25 °C, młode rośliny dobrze znoszą lekkie okrycie gałązkami iglaków podczas mrozów. Z chorób może pojawić się mączniak prawdziwy przy zagęszczeniu i w wilgoci zgnilizna korzeni, czasami pojawiają się mszyce na młodych pędach. Profilaktyką jest słońce, przewiewność i drenaż. Roślina nie posiada kolców.

Autor: Nikol | Rewizja: 12.1. 2026