Złotokap alpejski 'Pendulum' Laburnum alpinum 'Pendulum'

Opis szczegółowy produktu

Złotokap alpejski 'Pendulum' - ozdobne i atrakcyjne drzewo liściaste, pochodzące z górskich lasów i kamienistych zboczy Alp oraz przyległych obszarów Europy Środkowej, gdzie rośnie w dobrze zdrenowanych, często wapiennych glebach. Odmiana 'Pendulum' to starsza selekcja ogrodnicza, rozmnażana głównie przez szczepienie na pniu, dzięki czemu tworzy sklepioną, zwisającą koronę z łukowatymi gałęziami. Liście są trójlistkowe, wiosną świeżo zielone, latem średnio zielone, od spodu często jaśniejsze. W maju i czerwcu na końcach gałęzi pojawiają się wąskie, zwisające grona o długości 15–40 cm z drobnymi żółtymi kwiatami typowymi dla roślin bobowatych, niekiedy o delikatnym waniliowym zapachu. Kwiaty są chętnie odwiedzane przez pszczoły i inne zapylacze. Po kwitnieniu dojrzewają wąskie strąki z nasionami, które nie są jadalne. Cała roślina, łącznie z nasionami, zawiera toksyczne alkaloidy, dlatego stosuje się ją głównie jako drzewo ozdobne z dala od miejsc, w których przebywają małe dzieci i zwierzęta domowe. W kompozycji ogrodowej dobrze sprawdza się jako soliter przy miejscu wypoczynku, nad niskimi bylinami i trawami lub na obrzeżu grup krzewów, gdzie wyeksponowany zostaje zwisający kształt korony. Wzrost jest średni, w ogrodach korona osiąga najczęściej około 3–5 m szerokości, a w dobrych warunkach drzewo dorasta do 4–6 m wysokości.

Uprawa: Złotokap preferuje pełne słońce, w ciepłych miejscach znosi jednak również lekki półcień. Ważna jest gleba przepuszczalna z dobrym drenażem, ponieważ długotrwałe zimowe zalanie zwiększa ryzyko obumierania korzeni i chorób drewna. Odpowiednie są podłoża gliniasto-piaszczyste do kamienistych o pH około 6,5–8,0, zbyt kwaśne gleby mu nie służą. Podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu i w pierwszych 1–2 sezonach, po ukorzenieniu drzewo zwykle radzi sobie także w suchsze lata. Nawożenie ogranicza się przeważnie do wiosennej dawki kompostu lub umiarkowanej ilości zrównoważonego nawozu, nadmiar azotu sprzyja bujnym pędom kosztem kwiatów. Cięcie wykonuje się oszczędnie, głównie po kwitnieniu, usuwając uszkodzone i zagęszczające koronę gałęzie, ponieważ kwiaty zawiązują się na starszym drewnie. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do listopadu, zależnie od pogody, a dla stabilnej korony zachowuje się odstęp około 3–4 m od innych drzew i budynków. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się do około -29 °C, młode nasadzenia warto zabezpieczyć ściółką w strefie korzeniowej. Ze szkodników mogą pojawić się mszyce i owady minujące, z chorób mączniak prawdziwy, srebrzystość liści oraz choroby grzybowe korzeni przy nadmiernej wilgotności. W osłoniętych miejscach miejskich znosi także lekko zanieczyszczone powietrze, na stanowiskach wietrznych warto zapewnić osłonę ze względu na łamanie się długich zwisających pędów i zimowe przesychanie.

Autor: Nikol | Rewizja: 15.12.2025