Złotokapożarnowiec Adama Laburnocytisus adamii

Opis szczegółowy produktu

Złotokapożarnowiec Adama - rzadka ogrodnicza chimera, która powstała około 1825 roku we francuskim Vitry w szkółce Jeana-Louisa Adama. Powstała w wyniku zrośnięcia się tkanek złotokapu pospolitego i szczodrzeńca purpurowego, dlatego na jednej roślinie łączy cechy obojga rodziców. W ogrodzie tworzy sezonowy, większy krzew lub niewielkie drzewo o luźnej koronie, zwykle o wysokości 3–7 m i szerokości 2,5–4 m. Trójlistkowe liście są przeważnie zielone, podobne do liści złotokapu, na niektórych pędach mogą być jednak drobniejsze i bardziej przypominać liście szczodrzeńca. Główną ozdobą są kwiaty pojawiające się od maja do czerwca. Na części gałęzi mogą wyrastać zwisające żółte grona złotokapu, na innych purpurowofioletowe kwiaty szczodrzeńca, a często także osobliwe miedzianoróżowe kwiaty przejściowe, które czynią z rośliny kolekcjonerski rarytas botaniczny. Proporcje barw mogą się z czasem zmieniać, ponieważ poszczególne warstwy tkanek czasem powracają do postaci jednego z rodziców. Po żółtych kwiatach mogą tworzyć się strąki z nasionami. Wszystkie części rośliny są trujące, zwłaszcza nasiona i strąki, dlatego nie sadzi się jej przy placach zabaw, przedszkolach, pastwiskach ani w miejscach, gdzie swobodnie przebywają zwierzęta. W kompozycji wyróżnia się jako soliter na trawniku, przy wejściu lub na tle ciemnych iglaków i krzewów zimozielonych. Uzupełniają go kosaćce, bodziszki, szałwie, kocimiętka, czosnki ozdobne, ciemnolistne tawuły i niższe trawy.

Uprawa:  Wybiera się stanowisko słoneczne do lekko półcienistego, najlepiej przewiewne, ale osłonięte przed silnym wiatrem. Gleba powinna być przepuszczalna, średnio żyzna, gliniasta do gliniasto-piaszczystej, bez długotrwałego zalewania. Znosi także podłoże bardziej wapienne, odpowiednie pH wynosi około 6,5–8,0. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. Po posadzeniu utrzymuje się regularne podlewanie aż do ukorzenienia, starsze rośliny radzą sobie z krótszą suszą. Nawożenie pozostaje umiarkowane, wiosną wystarczy dojrzały kompost lub niewielka dawka nawozu do roślin ozdobnych. Cięcie ogranicza się do usuwania suchych, uszkodzonych i nieprawidłowo rosnących gałęzi, wykonuje się je po kwitnieniu. Pędy, które wyraźnie powracają do czystego złotokapu lub szczodrzeńca i zaburzają pokrój, można wyciąć u nasady. Silne cięcie na stare drewno nie jest zalecane, ponieważ roślina słabiej odbudowuje regularną koronę. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około −25 do −29 °C, młode rośliny w pierwszych zimach docenią ściółkę przy korzeniach. Rozstawa dla solitera wynosi 3–4 m, w luźniejszej grupie co najmniej 2,5–3 m. Możliwe problemy to mszyce, czerwce, plamistości liści, mączniak prawdziwy, zgnilizny korzeni w mokrej glebie oraz opieńka na osłabionych roślinach. Uprawa w pojemniku jest możliwa tylko w przypadku młodszych roślin, przy dużej objętości podłoża, z drenażem i zimową ochroną bryły korzeniowej.

Autor: Kristýna | Rewizja: 24.06. 2026