Żmijowiec wspaniały Echium fastuosum

Opis szczegółowy produktu

Żmijowiec wspaniały - pochodzi z Wysp Kanaryjskich, gdzie porasta suche, nasłonecznione zbocza o kamienistej, dobrze przepuszczalnej glebie. Ta wyrazista roślina tworzy zimozielony, obficie rozgałęziony krzew o wysokości 1–2 m i szerokości 1–1,5 m. Liście są podłużne, szarozielone, delikatnie owłosione i skupione w gęste rozety na końcach pędów, co nadaje roślinie zwarty i uporządkowany wygląd także poza okresem kwitnienia. Od maja do lipca ponad liśćmi wznoszą się efektowne, gęste kwiatostany o stożkowatym kształcie i długości 20–30 cm. Pojedyncze kwiaty są drobne, niebieskofioletowe, z wyraźnie wystającymi pręcikami, które nadają kwiatostanom lekko „nastroszony” wygląd. Roślina jest bardzo atrakcyjna dla zapylaczy, zwłaszcza pszczół, trzmieli i motyli. W kompozycjach ogrodowych sprawdza się jako dominujący soliter lub wyrazisty akcent pionowy, dobrze łączy się z gatunkami śródziemnomorskimi, takimi jak lawenda, santolina, szałwia czy rozmaryn, a także z trawami ozdobnymi w suchszych nasadzeniach.

Uprawa:  Wymaga stanowiska w pełni nasłonecznionego i ciepłego, najlepiej osłoniętego przed zimnymi wiatrami i zimową wilgocią. Najlepiej rośnie w lekkiej, bardzo dobrze przepuszczalnej glebie z domieszką piasku lub żwiru, o pH 6–7,5. Nie nadają się ciężkie gleby gliniaste ani podmokłe stanowiska, na których dochodzi do uszkodzenia korzeni. Sadzi się od kwietnia do czerwca. W cieplejszych regionach można ją uprawiać w gruncie, w warunkach Polski sprawdza się uprawa w pojemnikach, która umożliwia zimowanie w jasnym i chłodnym pomieszczeniu w temperaturze około 5–10 °C. Mrozoodporność wynosi około −5 °C, krótkotrwałe spadki temperatury roślina znosi, jednak długotrwały mróz uszkadza części nadziemne. Podlewanie powinno być umiarkowane, a podłoże między kolejnymi dawkami wody częściowo przesychać. Nawożenie ogranicza się do mniejszych dawek, głównie wiosną. Po przekwitnięciu usuwa się kwiatostany, a pędy lekko się skraca, aby utrzymać zwarty pokrój. Roślina jest na ogół odporna, wrażliwa jest natomiast na nadmierne przelanie, które może prowadzić do gnicia korzeni. Zalecana rozstawa przy sadzeniu wynosi 1–1,5 m.