Żółtnica pomarańczowa Maclura pomifera

Opis szczegółowy produktu

Maklura pomarańczowa - to średnio wysokie drzewo liściaste, które w wieku dorosłym osiąga wysokość od 10 do 15 m i szerokość korony około 6 do 10 m. Maklura pomarańczowa ma jajowate, całobrzegie liście z długim szpicem, które są z wierzchu błyszczące, nasyconej zieleni, a jesienią barwią się na jasnożółte odcienie. Gałęzie tego gatunku na pędach są wyposażone w ostre ciernie o długości około 1 do 2 cm. Roślina jest dwudomna, do zapylenia niezbędny jest zatem osobnik męski i żeński. Kwiaty pojawiają się od maja do czerwca i są niepozorne, o zielonkawym kolorze. Drzewa żeńskie rodzą od września do października efektowne, kuliste i silnie guzowate zbiorowe owoce o średnicy do 12 cm. Owoce mają żółtozielony kolor i po przekrojeniu wydzielają lepki mleczny sok. Mają gorzki smak i są niejadalne dla ludzi, jednak roztaczają przyjemny cytrusowy zapach. Botaniczną ciekawostką jest ekstremalna twardość i elastyczność jej drewna, które w przeszłości rdzenny Amerykanie wykorzystywali do produkcji najwyższej jakości łuków. Drzewo bez uszkodzeń znosi zimowe temperatury do -24 °C. W architekturze ogrodowej maklura znajduje zastosowanie przede wszystkim jako imponujący soliter w dużych ogrodach, parkach krajobrazowych lub w zieleni miejskiej, gdzie zniesie nawet zanieczyszczone powietrze. W przeszłości z powodzeniem sadzono ją w nieprzepuszczalnych, ciernistych żywopłotach i pasach przeciwwietrznych. Przy sadzeniu w swobodnie rosnących pasach ochronnych lub niestrzyżonych żywopłotach zaleca się zachowanie odległości między poszczególnymi roślinami od 1,5 do 2 m, aby powstała nieprzepuszczalna bariera.

Uprawa: Wymaga otwartego, w pełni nasłonecznionego i ciepłego stanowiska, które jest niezbędne dla prawidłowego rozwoju drewna i tworzenia typowych dużych owoców. W cieniu rośnie powoli i słabo się rozgałęzia. Idealnym typem gleby jest głęboka, dobrze przepuszczalna, żyzna ziemia gliniasto-piaszczysta o odczynie neutralnym do lekko zasadowego pH. Roślina jest jednak niezwykle mało wymagająca i potrafi rosnąć nawet w ubogich, suchych, kamienistych lub przeciwnie – ciężkich gliniastych glebach, przy czym bardzo dobrze znosi także wyższe zasolenie podłoża oraz środowisko miejskie. Podlewanie musi być regularne u młodych okazów po posadzeniu, aby mogły się pewnie ukorzenić. Dorosłe drzewa i krzewy mają głęboki, masywny system korzeniowy, dzięki któremu są ekstremalnie odporne na suszę i nie wymagają już dodatkowego nawadniania. Nawożenie nie jest konieczne w przypadku starszych krzewów i drzew; u młodych roślin można wiosną wspomóc wzrost, podsypując kompostem lub zrównoważonym nawozem. Maklura bardzo dobrze znosi cięcie i bardzo szybko regeneruje, co w jej ojczyźnie wykorzystuje się do tworzenia nieprzesiąkliwych żywopłotów (roślina posiada ostre ciernie). Cięcie formujące młodych drzewek wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną, usuwając wówczas krzyżujące się gałęzie i nadając kształt koronie. Przy sadzeniu na żywopłoty zaleca się rozstępy 50–80 cm, natomiast w przypadku drzew soliterowych należy wziąć pod uwagę przyszłą szerokość korony i sadzić je w odległości kilku metrów od budynków. Roślina w wieku dorosłym jest w pełni mrozoodporna (do −25 °C), jednak młode sadzonki mogą przymarznąć podczas ekstremalnych zim, dlatego w pierwszych latach po posadzeniu warto chronić podstawę pnia, usypując wokół niej liście lub ściółkę z igliwia.

Autor: Lucie | Rewizja: 01.06.2026