Żółwik ukośny 'Alba' Chelone obliqua 'Alba'

Opis szczegółowy produktu

Żółwik ukośny 'Alba' - zrzucająca liście na zimę, długowieczna bylina ozdobna. Odmiana lub białokwiatowa odmiana botaniczna 'Alba' uprawiana jest dla czysto białych kwiatów i mocnego, wzniesionego pokroju. W ogrodzie tworzy gęstą, powoli rozrastającą się kępę z krótkimi kłączami, bez inwazyjnego rozprzestrzeniania się. Dorasta najczęściej do 70–90 cm wysokości i 45–60 cm szerokości, w żyznej i wilgotnej glebie może być nieco wyższa. Łodygi są sztywne, czworokątne do obłych, z liśćmi ustawionymi naprzeciwlegle. Liście są jajowato-lancetowate do lancetowatych, soczyście zielone, błyszczące, długości 6–12 cm, o drobno piłkowanym brzegu i wyraźniejszym unerwieniu. Od sierpnia do września, w chłodniejszym roku nawet do początku października, na szczytach pędów pojawiają się krótkie, gęste kłosy dwuwargowych białych kwiatów. Kształt korony przypomina główkę żółwia, stąd angielska nazwa turtlehead. Kwiaty są miododajne i przyciągają również trzmiele oraz motyle. Zapach jest niewyczuwalny. Odmiana sprawdza się na wilgotniejszych rabatach bylinowych, nad oczkami wodnymi, w ogrodach deszczowych, w nasadzeniach naturalistycznych oraz jako jasny akcent wśród funkii, paproci, tawułek, turzyc, tojeści i liliowców. Kwiaty nadają się na kwiat cięty.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca lub półcienia, zawsze przy odpowiedniej wilgotności gleby. Na słońcu kwitnie najobficiej, jednak na gorących nizinach potrzebuje stanowiska, które nie przesycha, oraz ściółki. W półcieniu dłużej zachowuje świeże liście i lepiej znosi letnie okresy suszy. Gleba powinna być próchniczna, żyzna, gliniasta do gliniasto-piaszczystej, stale umiarkowanie wilgotna do wilgotnej, a przy tym przepuszczalna, o pH około 6–7,5. Znosi także cięższą glebę ilastą, o ile nie stoi w niej woda bez dostępu powietrza. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do listopada do niezamarzniętej gleby. W nasadzeniach powierzchniowych stosuje się 5–7 roślin na m², w rozstawie 40–50 cm. W pierwszym roku ważne jest regularne podlewanie, później głównie podczas dłuższej suszy. Zaleca się ściółkę z kompostu, ziemi liściowej lub drobnych zrębków. Nawożenie wiosną kompostem jest wystarczające, w uboższej glebie można zastosować słabszą dawkę nawozu o spowolnionym działaniu do bylin. Przekwitłe kwiatostany można usuwać dla estetyczniejszego wyglądu, całą kępę przycina się pod koniec zimy lub wczesną wiosną. W pojemniku uprawia się ją tylko w większej donicy z wilgotniejszym podłożem i przy regularnym podlewaniu. Mrozoodporność podaje się w przybliżeniu do −23 do −28 °C. Choroby występują rzadko, podczas suszy i przy słabym przewiewie może pojawić się mączniak prawdziwy, a na młodych liściach ślimaki.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.6. 2026