Żurawka 'Black Taffeta' - Heuchera 'Black Taffeta' Żurawka 'Black Taffeta'

Opis szczegółowy produktu

Żurawka 'Black Taffeta' - piękna, wiecznie zielona lub półzimozielona bylina z rodziny skalnicowatych, pochodząca z Ameryki Północnej, ceniona przede wszystkim za długowieczne, ozdobne liście. Odmianę 'Black Taffeta' wyhodowała szkółka Terra Nova Nurseries, autorką jest Janet N. Egger, roślina jest chroniona patentem PP26162. Tworzy gęste, poduszkowate kępy z liśćmi w odcieniach ciemnej purpury do prawie czarnej, o wyraźnie błyszczącej i głęboko pofałdowanej powierzchni, z purpurowym spodem. Pojedyncze liście są zazwyczaj prawie okrągłe, dłoniasto klapowane, o blaszce liściowej do około 14 × 14 cm i z lekko szorstkim unerwieniem, które na ciemnym tle tworzy plastyczny wzór. Zabarwienie może się w ciągu roku przesuwać od chłodnych, czarnych tonów zimowych do cieplejszych brązowo-czarnych odcieni latem. W kępie dorasta zazwyczaj do 25–30 cm, a szerokość wynosi 35–40 cm, dzięki czemu prezentuje się schludnie nawet w mniejszych nasadzeniach. W maju i czerwcu wyrastają pędy o długości około 45–55 cm z wiechami drobnych, dzwonkowatych kwiatów w kolorze jasnoróżowym, zazwyczaj bez wyraźnego zapachu, ale z nektarem i pyłkiem dla zapylaczy. W kompozycjach tworzy ciemne „tło” dla jasnych liści funkii, brunner, żurawek w odcieniach limonki, a także dla delikatnych traw ozdobnych, dobrze sprawdza się również w pojemnikach na tarasie.

Uprawa: Dzielżany dobrze rosną w półcieniu do lekkiego cienia, poranne lub późne słońce jest lepiej tolerowane niż palące słońce. Najodpowiedniejsza jest gleba próchnicza, przepuszczalna o wyrównanej wilgotności, pH około 6–7 i dobrej drenażu zimą, ponieważ przemoczenie jest częstszą przyczyną strat niż mróz. Podlewanie jest wyrównywane zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu, później rośliny zazwyczaj znoszą krótkotrwałą suszę, jeśli gleba jest ściółkowana. Sadzenie odbywa się od marca do października, z najlepszymi wynikami wiosną lub na początku jesieni. Na rabacie stosuje się rozstawę 35–40 cm, co odpowiada około 7–9 roślinom na m², do zwartych obrzeży stosuje się gęstszy rozstaw. Wiosną usuwa się uszkodzone liście i uzupełnia cienką warstwę kompostu lub liściówki, nawożenie mineralne jest raczej umiarkowane, aby wspomóc zwarty pokrój i kolor liści. Po 3–4 latach wskazane jest przesadzenie kępy lub dosypanie ziemi, ponieważ dzielżany mogą stopniowo wynieść się ponad poziom rabaty. W pojemniku ważna jest warstwa drenażowa i regularne, umiarkowane nawożenie, zimą chroni się bryłę korzeniową przed przemarznięciem i przemoczeniem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w naszych warunkach podaje się w przybliżeniu do -26 °C. Ze szkodników mogą pojawić się ślimaki i chrząszcze z rodziny łowikowatych, z chorób plamistość liści przy długotrwałej wilgotnej pogodzie, profilaktyka polega na zapewnieniu cyrkulacji powietrza i unikaniu przemoczenia.

Autor: Nikol | Rewizja: 27.1. 2026

.