Żurawka 'Fire Alarm' - Heuchera 'Fire Alarm' Heuchera 'Alarm przeciwpożarowy'

Opis szczegółowy produktu

Żurawka 'Fire Alarm' - zwarta, zimozielona bylina i przyciągający wzrok klejnot rabaty. Jest to hybryda z rodziny skalnicowatych z hodowli Terra Nova Nurseries w Canby w stanie Oregon. Odmiana powstała w programie ukierunkowanym na wielkolistne, czerwono-listne typy z udziałem Heuchera villosa i jest chroniona amerykańskim patentem roślinnym PP24525. Tworzy średnio silny, gęsto poduszkowaty pokrój. Liście są okrągłe do płytko dłoniasto-klapowanych, grubsze i skórzaste, wiosną intensywnie szkarłatno-czerwone, latem ciemnieją do brązowo-czerwonych odcieni i jesienią ponownie nabierają intensywności. Wysokość liści zazwyczaj dorasta do 20–30 cm, a szerokość wynosi 30–45 cm, dzięki czemu sprawdzi się jako obwódka rabaty i jako kolorowa powierzchnia w pojemnikach. Od czerwca do września wyrastają smukłe pędy kwiatostanowe o długości około 35–45 cm i niosą luźne wiechy drobnych, dzwonkowatych kwiatów, najczęściej białych z różowawym kielichem, dlatego wyglądają na delikatnie biało-różowe. Kwiaty są przeważnie bezwonne, dostarczają nektaru i pyłku zapylaczom, a w cięciu wyglądają lekko. W kompozycjach dobrze kontrastuje ze srebrnymi liśćmi brunner lub bylic, z jasnymi funkiami, paprociami i delikatnymi turzycami, w wiosennej części sezonu tworzy kolorowe tło dla roślin cebulowych.

Uprawa: Dzielżany dobrze rosną w półcieniu do lekkiego cienia, poranne lub późne słońce jest lepiej tolerowane niż palące słońce. Najodpowiedniejsza jest gleba próchnicza, przepuszczalna o wyrównanej wilgotności, pH około 6–7 i dobrej drenażu zimą, ponieważ przemoczenie jest częstszą przyczyną strat niż mróz. Podlewanie jest wyrównywane zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu, później rośliny zazwyczaj znoszą krótkotrwałą suszę, jeśli gleba jest ściółkowana. Sadzenie odbywa się od marca do października, z najlepszymi wynikami wiosną lub na początku jesieni. Na rabacie stosuje się rozstawę 35–40 cm, co odpowiada około 7–9 roślinom na m², do zwartych obrzeży stosuje się gęstszy rozstaw. Wiosną usuwa się uszkodzone liście i uzupełnia cienką warstwę kompostu lub liściówki, nawożenie mineralne jest raczej umiarkowane, aby wspomóc zwarty pokrój i kolor liści. Po 3–4 latach wskazane jest przesadzenie kępy lub dosypanie ziemi, ponieważ dzielżany mogą stopniowo wynieść się ponad poziom rabaty. W pojemniku ważna jest warstwa drenażowa i regularne, umiarkowane nawożenie, zimą chroni się bryłę korzeniową przed przemarznięciem i przemoczeniem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w naszych warunkach podaje się w przybliżeniu do -26 °C. Ze szkodników mogą pojawić się ślimaki i chrząszcze z rodziny łowikowatych, z chorób plamistość liści przy długotrwałej wilgotnej pogodzie, profilaktyka polega na zapewnieniu cyrkulacji powietrza i unikaniu przemoczenia.

Autor: Nikol | Rewizja: 27.1. 2026