Żurawka 'Guacamole' Heuchera 'Guacamole'

Opis szczegółowy produktu

Żurawka 'Guacamole'  - mieszaniec z kręgu H. villosa, wyselekcjonowany we Francji w Hantay przez hodowców Thierry'ego i Sandrine Delabroye. Odmiana jest chroniona amerykańskim patentem roślinnym. Tworzy szeroką, poduszkowatą kępę o wyraźnie dużych, płytko klapowanych liściach w odcieniach złocistolimonkowych, które podkreśla czerwonobrązowe unerwienie i delikatnie ciemniejszy środek. Kępa liści ma około 20–25 cm wysokości, w czasie kwitnienia pędy osiągają około 50–60 cm, a roślina rozrasta się na mniej więcej 50–60 cm. W lipcu i sierpniu wydaje ażurowe wiechy drobnych, kremowobiałych, dzwonkowatych kwiatów bez wyraźnego zapachu, które wabią pszczoły i inne zapylacze, a w bukietach wyglądają lekko. Na rabatach działa jak „światło pod koronami drzew” i równoważy ciemnolistne żurawki, żurawki o purpurowych liściach, funkie, paprocie, brunnery i delikatne turzyce, w pojemnikach podkreśla srebrzyste i niebieskawe tony liści. W łagodne zimy bywa częściowo zimozielona lub półzimozielona, dzięki czemu kępa zachowuje strukturę także poza głównym sezonem. Liście wiosną zwykle wybarwiają się najjaśniej, latem przechodzą w cieplejszy żółtozielony odcień, a przy chłodnej pogodzie rysunek może pociemnieć. Dobrze uzupełnia wiosenne rośliny cebulowe, których zasychające liście później przykrywa rozeta liściowa.

Uprawa: Żurawki dobrze rosną w półcieniu lub lekkim cieniu, poranne lub późne słońce znoszą lepiej niż upał. Najodpowiedniejsza jest gleba próchniczna, przepuszczalna, o wyrównanej wilgotności, pH około 6–7 i z dobrym drenażem zimą, ponieważ nadmiar wody jest częstszą przyczyną strat niż mróz. Podlewanie wyrównuje się zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu, później rośliny zwykle radzą sobie z krótkotrwałą suszą, jeśli gleba jest wyściółkowana. Sadzi się je od marca do października, z najlepszymi wynikami wiosną lub na początku jesieni. Na rabacie stosuje się rozstawę 35–40 cm, co odpowiada mniej więcej 7–9 roślinom na m², do zwartych obwódek stosuje się gęstszą rozstawę. Wiosną usuwa się uszkodzone liście i uzupełnia cienką warstwę kompostu lub ziemi liściowej, nawożenie mineralne stosuje się raczej umiarkowanie, aby wspierać zwartą kępę i wybarwienie liści. Po 3–4 latach warto kępę podzielić lub obsypać ziemią, ponieważ żurawki mogą stopniowo wynosić się ponad poziom rabaty. W pojemniku ważna jest warstwa drenażowa i regularne, oszczędne nawożenie, zimą bryłę korzeniową chroni się przed przemarznięciem i nadmiarem wody. Mrozoodporność dojrzałych kęp w naszych warunkach klimatycznych podaje się do około -26 °C. Spośród szkodników mogą pojawić się ślimaki i opuchlaki, z chorób plamistości liści przy długotrwale wilgotnej pogodzie, profilaktyka polega na zapewnieniu przewiewu i unikaniu nadmiaru wody.

Autor: Nikol | Rewizja: 27.1. 2026