Żurawka 'Indian Summer Eternal Flame' Heuchera 'Indian Summer Eternal Flame'

Opis szczegółowy produktu

Żurawka 'Indian Summer Eternal Flame' - podawana także jako Heuchera 'Eternal Flame' i prowadzona pod kodem hodowlanym 'FJF 1811', to nowoczesna odmiana żurawki wyhodowana przez Frédérica Lafontaine'a i oferowana w Europie m.in. za pośrednictwem Concept Plants i Plantipp. Należy do grupy zwartych, gęsto kępowych żurawek uprawianych przede wszystkim dla liści. W pełni rozwoju dorasta zazwyczaj do 25–30 cm wysokości i około 35–45 cm szerokości. Liście są klapowane, raczej błyszczące, sztywne i w ciągu sezonu wyraźnie zmienne. Wiosną bywają złotożółte do limonkowożółtych z wyraźnym czerwonym unerwieniem i cieplejszym obrzeżem, latem wybarwiają się na pomarańczowo, miedziano i ogniście czerwono, natomiast pod koniec sezonu ponownie pojawiają się świeże zielonożółte odcienie. Latem, zwykle od czerwca do sierpnia, nad liśćmi wyrastają delikatne, ażurowe wiechy drobnych różowych do różowoczerwonych, dzwonkowatych kwiatów. Odmiana nadaje się do pojemników, na obrzeża rabat, wzdłuż ścieżek oraz do nasadzeń mieszanych z funkiami, paprociami, turzycami, innymi żurawkami lub delikatnymi bodziszkami. Dzięki wyrazistym liściom wnosi do kompozycji światło i ciepły akcent barwny, a także dobrze sprawdza się jako kontrast dla bylin o ciemnych lub srebrzystych liściach.

Uprawa: Żurawki dobrze rosną w półcieniu i w lekkim cieniu, poranne lub późne słońce jest znoszone lepiej niż palące słońce w południe. Najodpowiedniejsza jest gleba próchniczna, przepuszczalna, o wyrównanej wilgotności, pH około 6–7 i z dobrym drenażem zimą, ponieważ nadmiar wody częściej powoduje straty niż mróz. Podlewanie wyrównuje się zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu, później rośliny zwykle znoszą krótkotrwałą suszę, o ile gleba jest ściółkowana. Sadzi się je od marca do października, z najlepszymi wynikami wiosną lub na początku jesieni. Na rabacie stosuje się rozstawę 35–40 cm, co odpowiada mniej więcej 7–9 roślinom na m², w zwartych obwódkach sadzi się gęściej. Wiosną usuwa się uszkodzone liście i uzupełnia cienką warstwę kompostu lub ziemi liściowej, nawożenie mineralne stosuje się raczej umiarkowane, aby wspierać zwartą kępę i barwę liści. Po 3–4 latach warto kępę rozsadzić lub podsypać ziemią, ponieważ żurawki mogą stopniowo wysuwać się ponad poziom rabaty. W pojemniku ważna jest warstwa drenażowa i regularne, umiarkowane nawożenie, zimą bryłę korzeniową chroni się przed przemarzaniem i nadmierną wilgocią. Mrozoodporność dojrzałych kęp w naszych warunkach klimatycznych określa się na około -26 °C. Ze szkodników mogą pojawić się ślimaki i opuchlaki, z chorób plamistości liści przy długotrwale wilgotnej pogodzie, profilaktyka polega na zapewnieniu przewiewu i unikaniu nadmiernej wilgoci.

Autor: Kristýna | Rewizja: 21.4. 2026