Żurawka 'Tiramisu' - Heuchera 'Tiramisu' Żurawka 'Tiramisu'

Opis szczegółowy produktu

Żurawka 'Tiramisu' - należy do rodziny skalnicowatych i w ogrodach uprawiana jest przede wszystkim dla trwałego efektu liści. Odmiana 'Tiramisu' została wyhodowana we Francji w Hantay przez hodowcę Thierry'ego Delabroye, wybór pochodzi z krzyżowania w 2005 roku między Heuchera×brizoides 'Gloire d'Orleans' a Heuchera×villosa 'Caramel' i weszła do asortymentu pod koniec pierwszej dekady XXI wieku. Tworzy zwarte, poduszkowate kępy z dużymi, płaskimi, okrągłymi liśćmi. Wiosną liście są żółte do żółtozielonych z czerwonym marmurkowaniem wzdłuż żyłek, latem bardziej się zielenią i często pojawia się delikatna srebrzysta mgiełka, jesienią wraz z chłodniejszymi nocami ponownie podkreśla się czerwony rysunek. W czerwcu i lipcu wyrastają mocne pędy kwiatowe o wysokości około 35–40 cm z drobnymi, dzwonkowatymi kwiatami w kolorze białym. Roślina sprawdza się jako obwódka rabat, do nasadzeń grupowych i do pojemników, gdzie dobrze sprawdza się jako całosezonowy akcent liściowy. W kompozycji łączy się z trawami ozdobnymi, funkiami, tawułkami, pluskwicami lub z wiosennymi roślinami cebulowymi, które po przekwitnięciu przykrywają liście. Kwiatostany utrzymują się w wazonie w drobnych wiązankach, często wykorzystywane są również do naturalnie zaaranżowanych kompozycji. Liście są półzimozielone do zimozielonych, w łagodnych zimach pozostają na roślinie i na wiosnę są stopniowo odnawiane.

Uprawa: Dzielżany dobrze rosną w półcieniu do lekkiego cienia, poranne lub późne słońce jest lepiej tolerowane niż palące słońce. Najodpowiedniejsza jest gleba próchnicza, przepuszczalna o wyrównanej wilgotności, pH około 6–7 i dobrej drenażu zimą, ponieważ przemoczenie jest częstszą przyczyną strat niż mróz. Podlewanie jest wyrównywane zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu, później rośliny zazwyczaj znoszą krótkotrwałą suszę, jeśli gleba jest ściółkowana. Sadzenie odbywa się od marca do października, z najlepszymi wynikami wiosną lub na początku jesieni. Na rabacie stosuje się rozstawę 35–40 cm, co odpowiada około 7–9 roślinom na m², do zwartych obrzeży stosuje się gęstszy rozstaw. Wiosną usuwa się uszkodzone liście i uzupełnia cienką warstwę kompostu lub liściówki, nawożenie mineralne jest raczej umiarkowane, aby wspomóc zwarty pokrój i kolor liści. Po 3–4 latach wskazane jest przesadzenie kępy lub dosypanie ziemi, ponieważ dzielżany mogą stopniowo wynieść się ponad poziom rabaty. W pojemniku ważna jest warstwa drenażowa i regularne, umiarkowane nawożenie, zimą chroni się bryłę korzeniową przed przemarznięciem i przemoczeniem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w naszych warunkach podaje się w przybliżeniu do -26 °C. Ze szkodników mogą pojawić się ślimaki i chrząszcze z rodziny łowikowatych, z chorób plamistość liści przy długotrwałej wilgotnej pogodzie, profilaktyka polega na zapewnieniu cyrkulacji powietrza i unikaniu przemoczenia.

Autor: Nikol | Rewizja: 28.1.2026