Żurawka 'Tiramisu' Heuchera 'Tiramisu'

Opis szczegółowy produktu

Żurawka 'Tiramisu' - należy do rodziny skalnicowatych i w ogrodach jest uprawiana przede wszystkim dla trwałego efektu liści. Odmianę 'Tiramisu' wyhodował we Francji, w Hantay, hodowca Thierry Delabroye. Selekcja pochodzi z krzyżówki wykonanej w 2005 roku między Heuchera×brizoides 'Gloire d'Orleans' a Heuchera×villosa 'Caramel', a do sprzedaży odmiana weszła pod koniec pierwszej dekady XXI wieku. Tworzy zwartą, poduszkowatą kępę z dużymi, płaskimi, okrągłymi liśćmi. Wiosną liście są żółte lub żółtozielone z czerwonym marmurkowaniem wzdłuż nerwów. Latem bardziej zielenieją i często pojawia się na nich delikatny srebrzysty nalot, a jesienią, wraz z chłodniejszymi nocami, ponownie uwydatnia się czerwony rysunek. W czerwcu i lipcu wyrastają sztywne pędy kwiatostanowe o wysokości około 35–40 cm z drobnymi, dzwonkowatymi kwiatami w kolorze białym. Roślina sprawdza się na obwódkach rabat, w nasadzeniach grupowych i w pojemnikach, gdzie dobrze pełni rolę całosezonowego akcentu liściowego. W kompozycjach łączy się ją z trawami ozdobnymi, funkiami, tawułkami, innymi żurawkami lub z wiosennymi roślinami cebulowymi, które po przekwitnieniu przykrywa liśćmi. Kwiatostany utrzymują się w wazonie w drobnych bukietach i często wykorzystuje się je w kompozycjach w naturalnym stylu. Liście są półzimozielone lub zimozielone. W łagodne zimy pozostają na roślinie, a wiosną stopniowo się odnawiają.

Uprawa: Żurawki dobrze rosną w półcieniu lub w lekkim cieniu, a poranne lub popołudniowe słońce znoszą lepiej niż ostry skwar. Najodpowiedniejsza jest gleba próchniczna i przepuszczalna, o wyrównanej wilgotności i pH około 6–7. Zimą ważny jest dobry drenaż, ponieważ przemoczenie jest częstszą przyczyną strat niż mróz. Podlewanie należy wyrównywać zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu. Później rośliny zwykle radzą sobie z krótkotrwałą suszą, jeśli gleba jest wyściółkowana. Sadzenie przeprowadza się od marca do października, a najlepsze wyniki daje wiosna lub początek jesieni. Na rabacie stosuje się rozstawę 35–40 cm, co odpowiada około 7–9 roślinom na m², a w zwartych obwódkach sadzi się gęściej. Wiosną usuwa się uszkodzone liście i uzupełnia cienką warstwę kompostu lub ziemi liściowej. Nawożenie mineralne powinno być raczej umiarkowane, aby wspierać zwartą kępę i barwę liści. Po 3–4 latach warto kępę podzielić lub podsypać ziemią, ponieważ żurawki mogą stopniowo wyrastać ponad poziom rabaty. W pojemniku ważna jest warstwa drenażowa oraz regularne, oszczędne nawożenie. Zimą bryłę korzeniową chroni się przed przemarznięciem i przemoczeniem. Mrozoodporność dojrzałych kęp w naszych warunkach klimatycznych określa się na około -26 °C. Ze szkodników mogą pojawić się ślimaki i opuchlaki, a przy długotrwale wilgotnej pogodzie także plamistości liści. Zapobiega się im, zapewniając dobry przewiew i unikając przemoczenia.

Autor: Nikol | Rewizja: 28.1. 2026