Żurawka 'Wild Rose' Heuchera 'Wild Rose'

Opis szczegółowy produktu

Żurawka 'Wild Rose' - piękna odmiana, która należy do rodziny skalnicowatych i wywodzi się od gatunków pochodzących ze skalistych i leśnych stanowisk Ameryki Północnej. Odmiana 'Wild Rose' powstała w programie hodowlanym szkółki Walters Gardens w Michigan, gdzie wybrał ją hodowca Hans Hansen. Selekcja odbyła się w 2013 roku, a odmiana trafiła do sprzedaży jako część serii PRIMO®. Roślina tworzy gęstą, niską kępę dużych, dłoniasto klapowanych liści w odcieniach od różu po purpurę, które podkreśla ciemne, mahoniowoszare unerwienie. W chłodniejszej części sezonu barwa często pogłębia się do śliwkowej purpury, latem przesuwa się w stronę cieplejszego różu. Od czerwca do sierpnia wyrastają ciemnowinne pędy kwiatostanowe z drobnymi, dzwonkowatymi kwiatami w kolorze różowym, które przyciągają owady zapylające. 'Wild Rose' sprawdza się jako obwódka ścieżek, roślina podszytu pod drzewami i krzewami, w mieszanych nasadzeniach bylin oraz w pojemnikach. Dobrze komponuje się z funkiami, tawułkami, paprociami, innymi żurawkami oraz delikatnymi trawami, które podkreślają rysunek liści. W dojrzałym wieku kępa osiąga zwykle 20–25 cm wysokości i 45–55 cm szerokości, liście są półzimozielone do zimozielonych i w łagodne zimy pozostają dekoracyjne nawet pod śniegiem.

Uprawa: Żurawki dobrze rosną w półcieniu do lekkiego cienia, poranne lub późnopopołudniowe słońce znoszą lepiej niż ostry skwar. Najodpowiedniejsza jest gleba próchniczna, przepuszczalna, o równomiernej wilgotności, pH około 6–7 i z dobrym drenażem w zimie, ponieważ nadmiar wody częściej powoduje straty niż mróz. Podlewanie należy wyrównywać zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu, później rośliny zwykle znoszą krótkotrwałą suszę, jeśli gleba jest ściółkowana. Sadzi się od marca do października, z najlepszymi wynikami wiosną lub na początku jesieni. Na rabacie stosuje się rozstawę 35–40 cm, co odpowiada mniej więcej 7–9 roślinom na m², w zwartych obwódkach sadzi się gęściej. Wiosną usuwa się uszkodzone liście i uzupełnia cienką warstwę kompostu lub ziemi liściowej, nawożenie mineralne powinno być raczej umiarkowane, aby wspierać zwartą kępę i barwę liści. Po 3–4 latach warto kępę podzielić lub podsypać ziemią, ponieważ żurawki mogą stopniowo wysuwać się ponad poziom rabaty. W pojemniku ważna jest warstwa drenażowa i regularne, oszczędne nawożenie, w zimie bryłę korzeniową chroni się przed przemarznięciem i nadmiarem wody. Mrozoodporność dojrzałych kęp w naszych warunkach klimatycznych określa się na około -26 °C. Spośród szkodników mogą pojawić się ślimaki i opuchlaki, z chorób plamistości liści przy długotrwale wilgotnej pogodzie, profilaktyka polega na zapewnieniu przewiewu i unikaniu nadmiernego nawadniania.

Autor: Nikol | Rewizja: 28.1. 2026